Mijn pareltje van de dag….

Er zijn van die momenten.. Dan vliegt er een gevoel van trots en blijdschap over je heen. Zo’n moment had ik vandaag weer. Ik neem jullie mee:

11.15: De kinderen zijn heerlijk aan het werk. Af en toe wordt er gelopen om een spelletje uit de kieskast te pakken, er is af en toe wat gemopper, maar over het algemeen heerst een serene rust. Je ziet de kinderen zwoegen en je ziet de hersens kraken. Zachtjes hoor je de balletjes van het rekenrek, af en toe valt er eens een pen, of schuift een stoel. Heel af en toe loopt er een kind achter je en zegt: ‘juffie, juffie…’ Inmiddels weten de kinderen dat ik daar niet meer op reageer. Ze worden zonder dat ik iets zeg herinnerd aan de afspraak en gaan weer zitten. Even de som overslaan en door met de volgende.

Ik loop heerlijk rond, help waar nodig. Sommen als 56 + 8 moeten worden opgelost. Het getal 8 splitsen in 4 en 4 is nog niet makkelijk. Met hulp van het rekenrek of de getallenlijn zie ik net als gisteren weer lampjes branden. Af en toe kijk ik eens op de gang waar kinderen fijn aan het oefenen zijn met de tafels of iets anders wat ze nog lastig vinden.

11.20: het piepje van de time-timer gaat af. De kinderen weten dat we halverwege het zelfstandig werken even een ‘tussendoortje’ gaan doen. De kinderen maken hun som af en gaan achter hun stoel staan. Ik zoek op youtube het liedje van de koningsspelen. De muziek gaat aan en er wordt lekker meegezongen en gedanst. De kinderen gaan echt even ‘los’. Na al dat harde werken is dat nodig.

De afspraak is dat als het liedje is afgelopen er gewoon weer verder gewerkt wordt. Natuurlijk weet ik dat dit soms wat langer duurt dan jij als juf wilt, maar ik weet dat ik deze groep kan vertrouwen.

Na ongeveer 3 minuten is het liedje afgelopen. Na nog geen 10 seconden is de rust terug en zijn alle kinderen weer gefocust op hun taak. Alsof er niets was gebeurd. Ook ik begin weer aan mijn vaste ronde.. Een gevoel van trots maakt mij meester. Na mijn hulpronde ga ik even zitten om te kijken hoe fijn deze groep aan het werk is.. Puur genieten!

Continue Reading

Reading challenge 2016

Dit jaar heb ik mijzelf niet al teveel doelen gesteld, wat goed heeft gewerkt. Toch was ik wel in de ban van de ‘reading challenge’. In januari wilde ik aan het eind van dit jaar 25 boeken hebben gelezen. In deze blog ga ik je vertellen of dit gelukt is, hoe ik het ervaren heb en wat mijn favoriete boeken van 2016 waren. Als hulpmiddel kwam ik ergens een mooi vragenlijstje tegen, dus ben je benieuwd Lees dan gauw veder.

Continue Reading

Dit was mijn 2016

En toen zaten we alweer in de laatste weken van 2016. Cliche maar waar: Het is snel gegaan dit jaar! Ondanks een paar kleine tegenslagen kan ik best tevreden zijn waar ik nu sta. Geen ellendig lang verhaal, maar van elke maand een aantal hoogtepunten, want in 2016 zaten vooral hoogtepunten.

Continue Reading

Summer 2016 | Interrailen! | Voorpret en planning

Aankomende zomer ga ik interrailen door Europa! Op mijn blog neem ik jullie mee met mijn avontuur. Een avontuur dat ik heel spannend vind, maar tegelijk heel erg tof. Voornamelijk stoer. Mijn tripjes Londen en Berlijn zijn op alle vlakken goed gegaan, dus ik heb er het volste vertrouwen in dat ik ook dit aankan.

Al jarenlang staat Interrailen op mijn lijstje wat reizen betreft. Ik hoef niet in een vliegtuig, kan veel steden in korte tijd bezoeken en nieuwe mensen leren kennen. De laatste twee jaar is de drang om te reizen veel groter geworden en heb ik alleen al tripjes naar Berlijn en Londen gemaakt. Tripjes die goed zijn bevallen.

De definitieve beslissing om te gaan interrailen maakte ik in april. Ik wist dat ik in de zomer flink wat budget ter beschikking heb en omdat mijn plannen nu vorm gaan krijgen moest ik dit doen van mezelf.

Wat is interrailen? 
Interrailen is reizen met de trein! Je kan via interrai.eu verschillende passen bestellen voor een aantal dagen. Zelf ga ik voor15 reisdagen in 1 maand. Dat betekent dat je 15 dagen kunt reizen met de trein waar je een maand over mag doen. Je reist met de trein, wat ik een fijn vervoersmiddel vind en ziet zo veel meer dan bijvoorbeeld in een vliegtuig. Mijn planning is om 3,5 week weg te gaan. Mijn 1e vakantiedag wil ik gelijk weg. Zo heb ik alle tijd en ben ik een week van tevoren terug voor het vakantiespel begint.

 

Alleen reizen?
Eerst was het alleen reizen iets waar ik behoorlijk tegenop zag. Nu vind ik het heerlijk. Je kan doen en laten wat je wilt. Als je naar links wilt ga je naar links, wil je naar rechts, dan ga je naar rechts. En wordt het toch rechtdoor, dan ga je lekker rechtdoor. Er is niemand waar je rekening mee hoeft te  houden en wanneer ik alleen ben praat ik makkelijker met onbekende. Het is nog steeds niet iets waar ik ‘goed’ in ben, maar na twee tripjes gaat het me een stuk beter af.

Mijn dramatische Engels? 
Mijn Engels is inderdaad vrij dramatisch. Ik heb me aardig weten te redden in Berlijn en Londen, maar dat heeft me wel moeite gekost. Tijdens mijn middelbare schooltijd kreeg ik niet tot nauwelijks goed Engels, waardoor ik achterstand heb. Dat wil ik oplossen door een cursus van de NTI of de LOI te gaan doen. Daarnaast lijkt het me leuk om nog een korte cursus van een bepaalde taal te volgen. Bijvoorbeeld Italiaans of Spaans.

 

Backpacken?
Je begrijpt dat ik deze reis niet ga maken met een koffer aan de hand. Voor mijn verjaardag heb ik een mooie backpack gekregen. Deze heb ik zorgvuldig uitgezocht en gepast en voor een redelijk prijsje meegenomen. Minimalistisch inpakken wordt nog een hele uitdaging, maar met 60+10 liter hoop ik genoeg mee te kunnen nemen. In de sportschool ga ik mijn onderrug en schouders extra goed trainen om al deze spullen goed te kunnen dragen. Na drie weken wil ik niet met een versleten rug thuiskomen

 

De route
Een gave route uitstippelen is het leukste, maar ook het meest ingewikkelde van het hele interrailen. Waar wil ik heen? Oost-Europa, West-Europa, Centraal Europa? En hoe lang in welke steden. Ik weet dat ik in elk geval naar Italie en Barcelona wil en in Londen wil eindigen. Hoewel dat niet eens hoeft wat mij betreft. In Londen ben ik natuurlijk al geweest en hoewel dit een geweldige stad is, kan ik ook in Spanje blijven hangen. Ook wil ik starten in Berlijn. Uiteindelijk ben ik op deze route terecht gekomen. Alles vastleggen wil niet, maar mezelf kennende ga ik niet heel veel van de route afwijken.

 

Berlijn – 1 dag
Praag – 2 dagen
Wenen – 1 dag
Venetie – 1 dag
Pisa/Lucca/Sienna – 2 dagen
Eventueel Rome – 2 dagen
Barcelona – zeker 2 dagen
Valencia – 2 dagen
Ibiza – 1 of 2 dagen | omdat ik ook wel even wil relaxen en het vanaf Valencia maar 3 uur met de boot is ;) 
Parijs – tussentop |  ik heb niet zoveel met Parijs, maar de Eifeltoren wil ik toch wel even zien :) 
Londen – 2 dagen

Eventueel andere steden als ik van mijn route uitwijk:
– San Sebastian – Spanje
– Ljublijana – Slovenie (maar de reistijden zijn daar veel langer )
– Florence
– Madrid

 

 

Interrail route

Natuurlijk is er een vorm van gezonde spanning, maar al met al kijk ik er enorm naar uit! Ik zal jullie meenemen in de voorbereiding en uiteindelijk ook tijdens mijn reis (waar en wanneer het kan), want ik wil tijdens mijn reis niet vastzitten aan die mobiele telefoon!

 

Liefs, Manon 

 

Continue Reading

Wat heb ik de laatste tijd op Netflix gezien?

Het blijft heerlijk. Wanneer er niets op tv is een avondje Netflix een prima vervanger. Toch heb ik de laatste tijd wat moeite om geschikte dingen voor mij te kiezen. Actie/thrillers etc. vind ik niets, want dan lig ik de hele nacht wakker .  In deze blog laat ik je zien wat ik dan wel leuk vind om te kijken en wat ik de laatste weken heb bekeken.

Continue Reading

Opnieuw een dag met de bijenbrigade om niet te vergeten!

Vrijdagavond: 
Laatste voorbereidingen treffen voor weer een dag met de bijenbrigade. Bestemming: Wolvega. Broodjes, krentenbollen, komkommertjes, snacks, extra cash geld en een powerbank worden ingeslagen voor een lange dag. De broodjes worden gesmeerd en het bed wordt vroeg opgezocht. Morgen zou immers een drukke dag worden. Met lichte spanning deed ik het licht uit, laat staan hoe dat bij de D1 spelers ging.

Zaterdag:
6.00: TRING! Dat was de wekker. Normaal gaat deze om 5.15, dus met het opstaan had ik niet zoveel moeite. Geel/zwarte kleding werd aangetrokken, een stevig havermoutontbijtje gegeten om daarna op de fiets te stappen richting de Tempo-kantine. Die was inmiddels al aardig gevuld en niets leek erop dat er iemand te laat zou komen. De stemming zat er al goed in en nadat de super supportersselfie gemaakt werd, vulden de bussen zich. Een jonge garde bus, en zoals Ingrid in haar prachtige stuk over deze dag schreef: de bus met de die-hards. In de bus met de die-hards mocht ik plaatsnemen. Het was nog steeds behoorlijk vroeg: 7.40 dat de bus weg reed. Wolvega ligt immers niet naast de deur. We begonnen de dag rustig met wat kletsen, maar langzaam kwam het feestje op gang. In de andere bus ging het ondertussen al goed los waren de berichten. 2,5 uur later, na een heel stuk door de weilanden van Friesland waren we in Wolvega. De bijeninvasie stapte de bus uit en met 150 man stapte we de Steense binnen. Uiteraard met veel lawaai. De D1 was inmiddels aan het inschieten. Ik zag de spanning op al die koppies. Wat een belevenis moest het voor hun zijn geweest. En dan te bedenken dat ze nog maar 10-11 jaar zijn.

In het veel te kleine supportersvak gingen we behoorlijk los en menig toeschouwer van andere verenigingen keken ons al vol ongeloof aan. Alleen HKV en Heerenveen boden wat tegengas tussen al ons lawaai. Ditmaal waren we gelukkig ruim op tijd voor het voorstellen van de teams. Bij het voorstellen van Tempo zou je denken dat de kids met gespannen koppies op zouden komen, maar niets was minder waar. Al dansend en klappend deden ze met ons mee!  Wij als supporters konden ondertussen niet stoppen met zingen en zelfs de scheidsrechters en de wethouder kreeg een warm onthaal. Daar stonden ze volgens mij zelf ook van te kijken

Vervolgens de wedstrijd tegen Heerenveen. Zoals al voorspeld was dit een gelijk opgaan de strijd waarin de zenuwen duidelijk een rol speelde. Uiteindelijk nagelbijtend (voor de supporters) werd er met 6-6 gelijk gespeeld. Ondertussen was Elke haar stem al verloren. Dat beloofde wat voor de rest van de dag!

Na een korte pauze was de tweede wedstrijd tegen ONDO net zo spannend. Samen met nog steeds uitzinnige supporters en de aanwezigheid van Zappsport durfden we af en toe niet te kijken. Net toen we dachten Dat Jasper de beslissende goal had gemaakt, scoorde ONDO. Weer een gelijkspel. Het spel was al veel beter met een aantal mooie doelpunten. Na afloop van de wedstrijd kregen we bericht dat Heerenveen punten liet liggen tegen Fortuna wat betekende dat er nog mogelijkheden lagen!

De hele bijenbrigade verplaatste naar de andere hal die een stuk minder sfeervol was. Toch maakte wij met confetti en wc-rollen wel weer dat sfeertje. Natuurlijk ruimen wij dat zelf op, al dan niet op wat creatieve manieren. De wedstrijd kon beginnen. Lang duurde het voor het eerste doelpunt viel, maar uiteindelijk viel het kwartje de goede kant op! Er werden opnieuw weer een paar mooie goals gemaakt, waar je als korfballiefhebber alleen maar van kon genieten.

Helaas won ONDO van Heerenveen, waardoor we zouden gaan spelen voor de 3e/4e plaats. Een wedstrijd met veel doelpunten en waarin ineens veel meer lukte. Bijna iedereen wist te scoren, wat ook veel zegt over het team. Ze gunnen elkaar de doelpunten, zoals het hoort. Korfballen kun je niet alleen. Iedereen is belangrijk. Zappsport filmde vrolijk door en ik kijk nu al uit naar de beelden! We wonnen de wedstrijd met 10-6 en eerlijk is eerlijk: je wint liever de strijd om de 3e/4e plek dan dat je de finale verliest. HKV won die finale uiteindelijk van ONDO.

Na de groepsfoto weer langzaam met zijn allen terug naar de bus. We hadden nog een flink ritje te gaan! Voordat we vertrokken moest er voor de D1 nog een erehaag gemaakt worden, maar ook voor de auto’s en fietsers die tussen ons door reden konden we dat. Toen de D1 eenmaal in de bus zat kon de terugreis beginnen. En dat was 1 groot feest! Ik ben niet iemand die flink mee aan het dansen is, maar ik kan er wel extreem van genieten. In beide bussen ging het feest goed los, waardoor de bijna 3 uur zo voorbij waren.

Precies 12 uur later kwamen we weer aan de in Tempo-kantine waar we met 110 man nog konden genieten van een heerlijke pizza. Rondkijkend zag je vermoeide, maar trotse gezichten. Iedereen genoot zichtbaar van deze prachtige dag. Toen mijn pizza eenmaal achter de kiezen was vond ik het mooi geweest en rond 20.45 kwam ik thuis aan.

Het slapengaan heb ik nog tot 21.45 kunnen rekken, maar daarna was het echt klaar. Toen het licht uit ging, was ik vrijwel direct in een diepe slaap die tot 9.45 de volgende ochtend heeft geduurd. Vanmorgen werd ik dan ook wakker met alleen maar trots gevoelens. We hebben vandaag weer laten zien waarom we zo’n top vereniging zijn:

 

 

2016-03-19 18.02.25

– Een supportersschare die z’n weerga niet kent. Ik weet zeker dat ARC geen 2 supportersbussen vol kan krijgen voor een jeugdteam.
– De gekste pakken worden uit de kast gehaald. Aan de bijenpakken zijn we inmiddels gewend, maar wat dacht je van de pakken van Edo, Marcel en Lars?
– Ken je supporters die de scheidsrechters en wethouder toezingen? Ik wel!
– Ken je een voorzitter die in het mascottepak stapt en net zo fanatiek is als de kids van de D1?

– 2 coaches die heel positief coachen en het beste uit het team halen, maar ook openstaan om de breedtesport te helpen? Vandaag heb ik Elke en Anouk benaderd om mij wat tips- en trics te geven op het gebied van spelinzicht. Dit is geen probleem en ze bieden zelfs spontaan om een keer training te geven aan de D3. Dat vind ik grote klasse, op deze manier help je elkaar!

– 14 kids (inclusief de reserves) die zichtbaar genieten en alles voor elkaar over hebben. Uiteindelijk is plezier op zo’n dag het belangrijkste. En ook al werden ze laatste, het plezier straalde van de kids af!

– Iedereen van jong tot oud, selectie of geen selectie is aardig en sportief voor elkaar. Dat is wel eens anders geweest, maar op zulke dagen is dat een grote kracht van de vereniging.

– Peet en Daan hebben zijn kanjers wat betreft het regelen van een top dag voor de supporters.

– Iedereen is bereid om te helpen met het opruimen van confetti, het ophangen van slinger, het brengen van spullen naar de bus, het leeghalen en opruimen van de bus. Niets is teveel!

 

2016-03-19 08.18.112016-03-19 16.51.162016-03-19 17.03.12

1160 woorden verder zit ik nog steeds met een grote big smile te typen. Ik wil een ieder bedanken voor de geweldige dag. Of je nou een stille genieter (zoals ik) of een die-hard supporter bent: We hebben gisteren met elkaar laten zien waar Tempo heel goed in is! Op naar een mooi veldseizoen. Laten we er met elkaar wat moois van maken.

Liefs, Manon.

Continue Reading

Weekly diary 7 – 13 maart 2016

Na twee weken ziek en een week vakantie was dit de week om alles weer op te gaan oppakken. De drie weken rust kwamen achteraf goed uit, want ik had het heel hard nodig. Ik was op en zat in een grote winterdip. Na een bloedtest werd een ernstig vitamine D tekort geconstateerd. Dat was niet heel schokkend, maar wel een signaal van mijn lichaam om aan mezelf te werken. De cijfertjes vallen nog steeds mee, maar aan mijn lichaam zag ik dat ik niet lekker in mijn vel zat. Hoe is het deze week gegaan?

Continue Reading