Het is ook nooit goed!

Morgen is het ‘blue monday’, de meest deprimerende dag van het jaar.. Als vandaag een voorbode is, dan belooft morgen nog heftiger. Laten we hopen dat ik mijn bordje depri voorlopig heb gehad, maar ik vrees het ergste..

Vrijdag lag ik met koorts in bed, zaterdag had ik een prima dag bij de korfbal. Die heeft me behoorlijk wat energie gekost. Ondertussen at ik twee zakken chips, twee repen chocola en wat al niet meer..  Mijn schenen zijn de grootste boosdoener, nog steeds.

 

Inmiddels zijn we zo’n 6 maanden onderweg en langzaam overweeg ik om het hardlopen op te geven, om mijn hardloopschoenen in brand te gooien en tijdens de 20 van Alphen onder te duiken om maar weg te zijn van de vele topprestaties.

Vandaag was een prachtige dag.. Op sommige plekken sneeuwde het, bij ons alleen een stralend zonnetje. Zaterdagavond voelde ik al dat het opstaan zondag zeer moeizaam zou gaan en ik een streep door spinning moest gaan zetten. Dat bleek vanmorgen waar te zijn. Ik voelde me meer dan slecht en besloot om lekker in bed te blijven liggen. Rond 11 uur toch maar mijn bed verlaten en een bordje havermout klaargemaakt. Daarna at ik nog van alles wat ik maar zag liggen. Heel fout. Ondertussen voelde ik me maar niet beter en voelde ik mijn schenen maar branden en branden. De sporttape die ik van de fysio heb gekregen werkt, maar zodra deze van mijn schenen af is, is er direct pijn.

Weer alleen die pijnbestrijding bij de fysio dus. Omdat mijn fysio Engels praat, is communicatie heel moeilijk en kan ik op het moment van behandeling niet zeggen waar het pijn doet. Ik zie dat dit frustreert bij mijn fysio, maar bij mij nog meer. Ik weet zelf niet eens waar de pijn precies zit. Tijdens de behandelingen moet ik een half uur gaan lopen, zonder zijn bijzijn en that’s it. Dat gebeurd ook niet meer dus, want mijn klachten worden maar niet minder. Wel krijg ik oefeningen, maar zodra ik de intensiteit verhoog ben ik weer terug bij af.

Het is nu zelfs zo erg dat ik opzie tegen aankomende week. Ik werk 4 dagen op school en een paar uurtjes bij de BSO. Dinsdag is ook een dag waarbij ik vanaf 10.30 afspraken heb en van de ene kant naar de andere kant van Alphen aan het fietsen ben (en dat meerdere malen op de dag). Heeel slecht gepland nu, want de trap kost al zeer veel moeite.

Een van de afspraken is bij de podoloog voor aangemeten zooltjes. Ik ben heel benieuwd of dat gaat werken. Op internet lees ik weinig hoopgevend, lees niets hoopgevend. De enige berichten die ik lees dat ik hiermee zal moeten dealen en nooit meer zal kunnen hardlopen. Mooi is dat, want ik krijg steeds meer de bevestiging van meerdere kanten.

 

De moed zakt me steeds meer in de schoenen, omdat het mijn dagelijkse functioneren gaat beinvloeden. Iets wat voor vele mensen niet te begrijpen is. Ik stel me aan is een veelgehoorde uitspraak. Wordt eens positiever ook.. En dat frustreert me enorm. Want wat ik ook zeg, doe, schrijf… het is NOOIT goed.

Als ik positief ben, ben ik vaak te positief en wordt ik volgens vele egoistisch.. Die uitspraak krijg ik meermaals OF ik ben te negatief en moet naar de positieve dingen zoeken. Naar mij luisteren kent vrijwel niemand,dat snap ik trouwens best.  Ik heb niet veel boeiends te vertellen op het moment. Sociaal gezien presteer ik nog vrij weinig.

Mijn dagen bestaan uit werken, eten, slapen, tussendoor wat training geven een wedstrijdje coachen en that’s it. Gelukkig zijn de kids die ik training geef degene die mij nog een lach kunnen bezorgen en dat is niet alleen, omdat er gewonnen wordt.
Ook het schrijven op deze blog overweeg ik te stopen, of offline te halen… Ik heb er bij lange na niet mee bereikt wat ik zou willen bereiken, dus is het beter om gewoon lekker voor mijzelf te schrijven.

 

Voor nu op de planning: mijn lunch voor morgen klaarmaken, lekker janken onder de douche en mijn bed induiken waar ik een aflevering van Meastro en Divorce kijk in de hoop daar wat van op te vrolijken. Morgen staat om 5.15 de wekker weer in de hoop dat ik weer enigzins normaal kan lopen..

 

Liefs, Manon

 

Continue Reading

Love yourself!

Op dit moment luister ik naaar Justin Bieber en wist ik niet hoe ik de titel van deze blog moest noemen. Toen ik de tekst: Love yourself hoorde, was de keuze snel gemaakt. Drie keer raden waar deze blog over gaat?

Continue Reading

Visonboard 2016

Dit weekend stond net als vorig jaar in het teken van het maken van mijn visionboard. Tijdens het maken van een visionboard zet je als je dromen, wensen, verlangens op een rijtje door middel van het zoeken van plaatjes en quotes uit tijdschriften/pinterest of wat dan ook. Een middagje knippen en plakken, vooral niet nadenken en een prachtig visionboard is geboren.

In deze blog ligt ik mijn visionboard toe, maar ik zal de aankomende weken een paar punten wat uitgebreider toelichten.

Continue Reading

Writersblock | What to do?

Zo’n 1,5 jaar geleden ben ik deze blog begonnen met het idee een soort dagboekje te hebben waarin ik van me af kon schrijven. Dit op de momenten waarop ik er met mezelf niet uit zou komen, maar ook om over leuke dingen te bloggen. Inmiddels weet ik niet meer zo goed waarvoor en voor wie ik nog blog. In deze blog probeer ik er achter te komen.

 

Continue Reading

Evening routine

Woensdag, donderdag en vrijdag zijn mijn werkdagen. Deze beginnen tussen 5.15 en 5.30, althans dan gaat mijn wekker af. Elke ochtend een behoorlijk opgave moet ik je zeggen. Zeker in deze donkere maanden. Met de nodige tips en tricks lukt het me toch 9 van de 10 jaar om uitgerust en vrolijk naar mijn werk te gaan.  Om dit te bereiken tref ik de avond van tevoren al de nodige voorbereidingen. Ik neem je vandaag mee naar mijn avond routine.

 

Wij eten vaak (net als heel Nederland) tussen 17.30 en 18.30. Na het eten maak ik mijn ontbijt/lunch zoveel mogelijk klaar. Op mijn werkdagen heb ik een vaste ontbijt/lunch menu:

Woensdag:
Ontbijt – Appelcrumble met yoghurt of wat fruit met 1 boterham
Lunch – 3 speltboterhammen met wat fruit

Dit maak ik allemaal na het eten op dinsdag klaar en zet ik in de koelkast.

2015-12-08 19.23.102015-12-08 19.23.15
De bakjes die ik gebruik zijn van Sistema en SUPER-handig!

2015-12-08 19.23.35
Appel crumble!

Donderdag en vrijdag ontbijt ik met banaan-ei-havermout pannenkoekjes en lunch ik met yoghurt, zelfgemaakte granola, appel en granaatappelpitjes. De yoghurt etc. gaat ook mee met de bakjes van Sistema. Vorige week is dit heel goed bevallen en wil ik er voorlopig inhouden. De pannenkoekjes maak ik weer op de avond van tevoren. Dit spaart ‘s morgens VEEL tijd.

Nadat de keuken weer clean is ga ik naar boven en doe ik mijn raam dicht. Deze staat vanaf het eind van de middag open om de boel lekker te laten luchten. Dit doe ik zowel ‘s middags en ‘s avonds. Op mijn vrije dagen ‘s morgens. Doe ik dit niet slaap ik slecht en wordt mijn kamer binnen de kortste keren een muffe bende.

Daarna douch ik of neem ik een bad en alles wat daarbij hoort.. Vooral op woensdag en donderdag zijn dat echt even momentjes voor mezelf.

Vaak haal ik een doekje over m’n bureau of stofzuig ik de boel zodat alles weer fris ruikt. Daarna trek ik mijn ‘huispak’  met heerlijke sokken+sloffen aan. Daarbij steek ik de kaarsjes aan en maak ik alles goed aan kant. Ook pak ik meestal mijn tas in, leg ik mijn kleren klaar voor zover dat kan. Ook dit scheelt zoveel tijd ‘s morgens. Dat ik ‘s morgen last minute vaak verander van plan, laat ik even achterwege

2015-12-08 19.41.132015-12-08 19.29.432015-12-08 19.40.40
Van mijn Olaf sloffen wordt ik heel blij!

Vervolgens bedenk ik wat ik ga doen. Het is nooit 1 ding, want ik moet altijd meerdere dingen te doen hebben… Leer mij kennen! Vanavond schrijf ik dit blogje, maak ik een start met het schrijven van kerstkaarten (dit jaar persoonlijke zonder standaard tekst) en luister ik naar een Christmas playlist op spotify! Vanavond is er ook voetbal op tv, dus daar kijk ik straks ook een stukje van. Dit alles onder het genot van een kop thee en straks een lekkere gezonde snack.

2015-12-08 19.50.182015-12-08 19.41.07

 

Omdat die wekker zo belachelijk vroeg gaat is het voor mij heel belangrijk om echt 8 uur slaap te pakken (minimaal 7,5). Dit betekent dat ik er rond 21.00 in lig en maximaal om 22.00 het licht uit doe. Omdat ik zo vroeg moeilijk slaap kan vatten neem ik op werkdagen 2,5 gram melatonine, zodat ik iets geholpen wordt in het in slaap vallen. Heel fijn!

2015-12-08 19.40.49
Mijn overlevingspakket voor de nacht: misselijkheidpilletjes, hoesttabletjes en strepsils + de melatonine. Nooit alles tegelijk, maar in deze maanden heb ik het altijd wel een keer nodig.

Voordat ik ga slapen schrijf ik nog wat op in een notitieboekje en probeer ik mijn telefoon zo min mogelijk te gebruiken. Ik zet (en controleer) zo veel mogelijk mijn wekker, lees nog wat, drink vaak in bed nog een kop thee om te ontspannen en ga daarna slapen. Voor dit alles haal ik mijn make-up af, smeer wat nachtcreme op etc.

Vooral op dinsdag (vandaag) dus is het in slaap vallen extra lastig, omdat ik uitgeslapen heb en niet veel heb uitgevoerd. Op woensdag en donderdag is het meestal geen probleem en lig ik er vaak nog eerder in, omdat ik dan echt gesloopt ben!

 

Morgen mijn ochtend-routine!

Liefs, Manon

Continue Reading

De weg naar boven vinden…

Momenteel zit ik in een blogdip (geen inspiratie), sportdip (kan nog steeds niet door die stomme shin splints), energiedip (geen energie dus) en in nog wat andere dipjes. Het is zo langzamerhand een vicieuze cirkel aan het worden. Zo legde ik vanmiddag aan mijn huisarts uit. Ik probeer positief te blijven, maar bij alles wat ik probeer wordt ik tegengewerkt door die stomme schenen. Zij zijn de hoofdreden van mijn dipjes. De week begon ik echt positief door met mezelf af te spreken 15 minuten extra naar buiten te gaan met een extra flesje water zodat mijn energiepijl weer wat opgekrikt zou worden. Helaas zijn 15 minuten wandelen al een hele opgave, dus ook dat plan valt in duigen.

Ook de huisarts vind dat die schenen wel heel lang duren en begrijpt mijn frustratie en de neerwaartse spiraal waar ik in terecht ben gekomen. Sporten is bij mij gaan horen, maar inmiddels kan ik de minste inspanning niet meer uitvoeren. Daarnaast blijft een verkoudheid wekenlang aanhouden. Mijn weerstand is dramatisch en 31 dagen in een kleuterklas helpen ook niet echt
Ondertussen wordt ik het zeuren + mijn humeur behoorlijk zat en ik denk dat ik niet de enige ben. Als sporten en naar buiten gaan om alleen te wandelen/fietsen eigenlijk niet kunnen, moet ik mijn happiness maar ergens anders vinden. Dat is moeilijker dan gedacht en ik ben er nog steeds niet helemaal over uit, maar door dit blogje wil ik weer op wat ideeen komen, waar ik nog meer blij van wordt. Ik zou daarvoor ook lijstjes kunnen teruglezen, maar ik kies ervoor om een nieuw lijstje te maken, dus bij deze:

– Het lezen van de nieuwste Flow
– Nog steeds complimentjes krijgen over mijn ‘nieuwe ik’, terwijl ik juist nu in een moeilijke periode zit.
– Mijn nieuwe ‘juffenmok’ van Blond. Op naar heel veel kopjes thee.
– Om 21.00 in slaap vallen en de volgende morgen uitgerust wakker te worden.
– Een lieve actie van mijn broertje die even een paar behandelingen voor de fysio regelt.
– Een begripvolle huisarts
– Een fijne sinterklaasavond met familie
– Complimentjes ontvangen is heel fijn, maar uitdelen is voor mij best lastig. Als het dan lukt geef ik mezelf weer een complimentje.
– Door het schrijven van deze blog heb ik ineens weer inspiratie voor het maken van andere blogs
– Nieuwe muziek ontdekken en dat de hele dag kunnen luisteren
– Standaard, maar elke keer echt een geluksmomentje: een gewassen en opgemaakt bed >3
– Kaartjes besteld voor Miss Montreal
– Lezen, ik doe het veel te weinig, maar word er zo rustig van.
– Random youtube filmpjes kijken
– Uitkijken naar Wie is de mol 2016!
– Uitkijken naar de top 2000
– Zelf koken en allerlei nieuwe combinaties uitproberen
– Alle kerstbomen die voorbij komen
– Mijn jurkje voor de kerst, is het al kerst? Dan mag die aan

 

Zo, dat was het weer even, lekker wat geschreven. Kwalitatief is het schrijven niet, maar er weer wat ruimte in mijn hoofd

Liefs, Manon

 

 

Continue Reading

Alleen op stap..

Mijn sociale kring is niet heel groot en vaak genoeg ben ik teleurgesteld als ik eens samen met iemand op stap/vakantie wil.  Vroeger ging ik dan in zak en as zitten en vond ik mezelf zielig. Tegenwoordig ga ik steeds meer alleen op pad. Als ik een avondje plezier wil hebben moet dat toch gewoon kunnen? Ook al is dat alleen? Wat het uitstapje dan ook mag zijn?

Veel mensen zullen dit niet ‘durven’, bang om aangekeken te worden, raar gevonden te worden en hierdoor het plezier te laten verdwijnen. Dit heb ik in het begin ook zeker gehad. En eerlijk is eerlijk. Samen iets delen is veel leuker. Dat zit er voor mij niet altijd in en dan moet je naar oplossingen zoeken.

Inmiddels wordt het lijstje met uitstapjes die ik alleen heb gedaan een stuk groter en wordt alles een stuk minder eng:

–  Theatershow Jochem Myjer
– LONDEN als absolute uitschieter
– Saunabezoek
– Naar hardloopwedstrijden
– Shoppen

Gisteren kwam er een punt bij op dat lijstje. In april ga ik alleen naar het concert van Miss Montreal. Spannend? Nee, als ik wil genieten van de muziek moet ik toch gewoon gaan? Anders zit ik die avond te balen op de bank dat ik er niet bij was. 22 april dus. Ik heb er zin in!

Liefs, Manon

Continue Reading

Heb het leven lief!

De gebeurtenissen in Parijs houden me meer dan ik wil bezig, terwijl ik ondertussen zo min mogelijk probeer te lezen en te kijken. Daar wordt ik zelf alleen maar ‘angstig’ van.  Afgelopen vrijdag heeft me wel weer doen beseffen dat het leven in 1 klap voorbij kan zijn en dat we ons heel erg bewust moeten zijn van de mensen waar van houden en van de fijne momenten waarvan er zoveel zijn!  Een mooi moment voor zo’n lijstje:

Mezelf een cadeautje gegeven van Rituals, de geurkaars ruikt heerlijk Een geweldige intocht gehad gister, de honderden blije kindergezichtjes maken het vroege opstaan meer dan goed Spontane knuffels van kids uit de klas Relaxed blijven tijdens oponthoud bij de NS, meer kan je niet doen Kleine rondjes hardlopen Uitjes plannen met mams, zo ontzettend belangrijk! Na 4 dagen vroeg de wekker, uitslapen tot een uurtje of 11 Energie overhebben na een drukke dag Het eerste stukje uit de film Alles is liefde: ‘Liefde is als Sinterklaas’ Sinterklaasliedjes van Jochem van Gelder <3 Trainer zijn van een zeer gemotiveerd team wat steeds beter gaat spelen Kort haar Uitgebreide ontbijtjes op vrije dagen Chocoladekruidnootjes, dat de hele zak op is, laten we maar even achterwege Gezelligheid bij de korfbal <3 Complimentjes uitdelen Complimentjes ontvangen Meditatie Stiltes Bewust genieten lukt steeds beter <3 Nieuwe recepten uitproberen Het kopje thee in de ochtend om 6.00 Een mooie zonsondergang <3 Een lach van wie dan ook Kinderen die aan het zingen zijn Rondstruinen in een boekenwinkel Uitkijken naar Wie is de mol, die zaterdagavond moeten we nog even oplossen, maar ik heb er zin in! Alle lijstjes die over ‘vroeger’ gaan! Op de markt een mango vinden, die perfect rijp is! Kaki fruit Inspiratie opdoen

Liefs, Manon

Continue Reading

Een prachtige dag, met een zwart randje… (inclusief wedstrijdverslag Tempo D3 -DKV Victoria D2)

4.45 was het tijdstip dat mijn wekker vanmorgen ging, wel voor een hele fijne reden: Sinterklaas komt weer in het land! En ik heb het voorrecht om bij een fantastische club vrijwilligers te horen die er met elkaar voor zorgen dat de kinderen in Alphen een dag kunnen genieten.

Net zoals elke ochtend begin ik de dag met het checken van het nieuws. Van het nieuws in Parijs werd ik direct stil. Meer dan even doorlezen wilde ik dan ook niet. Vandaag wilde ik gaan genieten met een grote G. Dat je van al deze momenten moet genieten werd weer een extra duidelijk gemaakt.

Met Sinterklaasmuziek in mijn oren stapte ik vervolgens om 5.30 op de fiets richting de ‘pepernotencentrale’.  Iedereen licht geschokt, maar klaar voor een leuke dag. Tot 11.00 heb ik me bezig gehouden met het vastmaken van pruiken, mutsen, kragen, het uitdelen van allerlei kleding. De tijd vloog voorbij en ik had het tempo er lekker in zitten. Alles leek even vanzelf te gaan. Tussendoor las ik het bericht van Jochem Myjer die precies de juiste snaar raakte.

Nadat het meeste was opgeruimd was de volgende bestemming het Rijnplein. Lang kon ik er niet zijn, maar ik wilde al die kinderen zien genieten. In het half uurtje dat ik er was heb ik ook heel bewust genoten. Wat fijn dat het gewoon kan. Sinterklaas en Zwarte Piet zoals het hoort te zijn! Later hoorde ik dat de demonstratie is doorgegaan.. Daar heb ik ook geen woorden voor, maargoed. Het belangrijkste is dat de kinderen hebben genoten.

De volgende bestemming was de Limeshal waar de D3 zijn wedstrijd speelde. Ook hier weer volop van genoten. Zie het wedstrijd verslag later. Later nog twee wedstrijden blijven hangen en bijgepraat.

Eenmaal thuis zag ik de eerste beelden. Bij het horen van de ‘schot’ geluiden stopte ik de vingers in mijn oren. Ik schrok, werd stil en voelde zelfs tranen opkomen toen de nieuwslezer al die plekken opnoemden. Hoe kan het in hemelsnaam mogelijk zijn dat onschuldige mensen op zo’n manier aan hun einde komen. Ik kan er niet bij en dat gevoel zal nog wel even blijven. Ineens moest ik denken aan het beginstukje van Alles is liefde.. Laat deze gebeurtenis een les zijn dat bewust genieten en houden van zo belangrijk is..

 

 

Liefs, Manon

 

Hieronder het beloofde wedstrijdverslag van de D3!

Wedstrijdverslag Tempo D3 – DKV Victoria D2 Vanmorgen werd iedereen met een naar gevoel wakker. De gebeurtenissen in Parijs hebben bij iedereen diepe indruk gemaakt. Ondanks alles is Sinterklaas veilig in het land gekomen, zijn er vele kinderen blij gemaakt en werd er ook nog korfbal gespeeld. Zoals het hoort.

Na de prima wedstrijd van vorige week was de D3 goed gemutst. Niemand sprak over Parijs en iedereen had zin in de wedstrijd. Zoals elke week werden er voorspellingen gedaan, dit keer 3 in totaal. Zo was de kans het grootst dat ze gelijk hadden.

Maaike, Jitze en Dirk waren er helaas niet bij, maar gelukkig waren daar Mats en Wessel die de D3 kwamen versterken. Ook zij hadden er veel zin in. Tijdens de bespreking werd Britt opnieuw gekozen tot aanvoerder. Dit kiest de D3 sinds kort elke wedstrijd als team! Na de bespreking waarin Stijn en ik vooral benadrukten dat als je na de wedstrijd met een goed gevoel naar huis, alles veroorloofd is, winst of verlies.

Na een warming-up, die nog niet optimaal is (gaan we maandag oefenen!) werd er begonnen in de volgende opstellingen. In de aanval begonnen: Zoey, Danique, Jordan en Mats. In de verdediging Mart, David, Daphne en Britt.

Na het fluitsignaal werd er wat afwachtend begonnen. Het molentje draaien ging in de eerste minuten nog verre van soepel. Gelukkig wist de verdediging steeds de bal snel te onderscheppen, waardoor de aanval uiteindelijk lekker ging draaien en er steeds meer kansen kwamen. Danique had een prachtige doorloopbal bijna gescoord, maar uiteindelijk was daar Jordan met het langverwachte doelpunt. Door goed opletten maakte hij een korte kans onder de korf prima af. Door een ongelukkig botsing met een DKV dame lag Mart even met flink wat pijn op de grond. Nadat de tranen waren gedroogd, zei die: ‘Ik ga door!’. Klasse Mart! Na een mooie, snelle aanval was daar de 2-0 van Jordan.

Na 12,5 minuut mocht het andere vak proberen te scoren. Ook hierin verliep het molentje draaien nog niet vlekkeloos. Door onrustig aanvallen was er snel balverlies. Toch waren er mooie kansen voor Mart en Daphne die elkaar steeds weer wisten te vinden. De complimenten onderling vlogen in het rond. Helaas gingen de ballen er net niet in voor de rust.

In de rust constateerden we dat we best tevreden mogen zijn met een 2-0 voorsprong, maar dat die kansen afgemaakt mogen worden. Geen twijfel, gewoon doen! Dan zie je vanzelf wel wat er van terecht komt. Die overtuiging wilden we zien.

Direct na het fluitsignaal schrokken we even van DKV die fel uit de rust kwamen. Zo groot was het verschil niet. Zeker op felheid troefden ze ons aan het begin van de tweede helft af. Wessel was ondertussen in het veld gekomen voor Mart en liet zich direct zien. Na een mislukte actie liep Wessel goed door en kon van achter de korf de 3-0 binnenschieten. De complimenten onderling vlogen opnieuw in het rond. Ook naar Zoey die de twijfel van zich af had geslagen en met overtuiging langs haar tegenstander kwam en een aantal doorloopballen durfde te nemen. Super Zoey! De felheid van DKV werd beloond met een doelpunt: 3-1.

Door dit ene tegendoelpunt liet de D3 zich nog niet van de wijs brengen en na een flink aantal kansen wist Danique deze omdraaibal prima af te maken: 4-1.

Het andere vak had ondertussen zin om nog meer doelpunten te maken. Gelukkig was het tijd voor een wissel.

Waar de ballen er in de 1e helft niet ingingen lukte het Mart na nog een aantal gemiste kansen toch om die doorloopbal te maken: 5-1. Luid gejuich klonk van de tribune, die ook zichtbaar aan het genieten waren.

Even alle ‘ellende’ op de wereld vergeten en genieten van een mooi potje korfbal.

Naarmate de 2e helft vorderde werd de concentratie in de verdediging iets minder, waardoor DKV de kans had op de aansluiting: 5-2. Op het moment dat ik de 5-2 noteerde hoorde ik alweer gejuich: Daphne met de 6-2. Weer wisten Mart en Daphne elkaar goed te vinden, maar ook David en Britt deden goed mee, waardoor dit vak uitstekend draaide.

In de verdediging was de concentratie tot een klein dieptepuntje beland, twee doelpunten van DKV achter elkaar: 6-3 en 6-4. Voor het eerst in de wedstrijd was het echt even spannend. Dit was ook gelijk het moment dat iedereen elkaar even oppepte om nog even te knallen.

Mart maakte na twee perfecte aanvallen 2 mooie doorloopballen prima af. De eerste overwinning in de zaal was binnen!

Na het laatste fluitsignaal waarin iedereen, inclusief scheidsrechter Pim een hand kreeg, kwam de D3 nog even bij elkaar. Stijn en ik complimenteerde iedereen voor de felheid, het afmaken van kansen en het werken als een team!

Volgende week uit naar Fiducia, laten we hopen op net zo’n leuke pot en weer een overwinning!

Stijn en Manon

Continue Reading