Goede herinneringen aan mijn basisschooltijd

Als je mij naar mijn basisschooltijd vraagt zul je niet hele fijne verhalen horen. Er zijn daar vervelende dingen gebeurd die ik me tot op de dag van vandaag nog herinner. Omdat mijn positieve instelling me nu heel ver brengt wil ik het hebben over de leuke dingen die er in 8 jaar tijd gebeurd zijn. Want die zijn er ook wel. De laatste tijd herinner ik me steeds meer van die momenten. Ik heb mijn fotojaarboek er maar eens bij gepakt, die van ellende uit elkaar valt. Het is immers alweer bijna 13 jaar (jeetje ik word oud) geleden dat ik dit boekje in handen kreeg.

Continue Reading

5 lessen die ik leerde van solliciteren

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: Ik heb een nieuwe baan! Vanaf het moment dat de vacature online kwam had ik een goed gevoel en dat is na mijn eerste werkweek nog niet veranderd. 4 dagen werken, 1 dag vrij: mijn ideaalbeeld. De reistijd nemen we voor lief, maar eigenlijk valt ook dat best mee. Deze mooie kans is niet zomaar uit de lucht komen vallen, daar heb ik best veel voor moeten doen. Vanaf juli ben ik gaan solliciteren en ook in de periode dat ik nog helemaal geen baan had heb ik van dat hele sollicitatieproces best veel geleerd.

Continue Reading

Worried about the future… | WORK

The only way to clear my mind when running isn’t possible is writing….

Normaal gesproken zou ik in deze situatie een rondje rennen of een andere vorm van sport doen. Helaas. Nog steeds pijn. Meer wil ik er niet eens meer over kwijt. Dus hardlopend mijn hoofd leegmaken is niet mogelijk. Dan maar een kopje thee erbij, nieuwe album Marco Borsato in mijn oren, een kopje thee en mijn blog.

Voor het eerst weet ik niet zo goed waar te beginnen, maar na even denken kom ik daar ook uit. Gewoon bij het begin.

 

Na het behalen van mijn VMBO-kader diploma, met enthousiasme gestart aan de opleiding PW Kinderopvang. Dat bleek mij na twee jaar niet helemaal te liggen en de laatste 2 jaar haalde ik mijn diploma Onderwijsassistent. In mijn achterhoofd houdende dat ik door zou stromen naar de PABO waar ik vol goede moed begon. Hoe dat is afgelopen weten we allemaal en dat heb ik inmiddels echt geaccepteerd.

Na wat invalwerk in de kinderopvang en in de zorg, maar voornamelijk heel veel thuiszitten kon ik augustus beginnen als onderwijsassistent op een hele leuke school dicht bij Haarlem. Hiervoor stap ik 3 dagen in de week om 5.30 uit mijn bed, zodat ik alle NS problemen zoveel mogelijk voor ben en vooral op tijd ben.

Nog steeds heb ik het er altijd naar mijn zin. Twee top collega’s naast me en een fijn team om me heen. Inmiddels weet ik werk-prive prima gescheiden te houden, waar me dat in het verleden nog wel eens de kop heeft gekost. De kinderen zijn geweldig en dagen me elke dag weer uit. Elke dag wil ik het uiterste uit de kinderen halen. Ik wordt vrijgelaten en neem soms de rol van leerkracht. Zonder enige vorm van druk. NIETS mis mee dus. Wat al dit betreft had ik me geen betere job kunnen wensen.

Gelukkig weegt dit alles uiteindelijk het meest boven de minder leuke kanten die nu komen. Wat hierboven staat moet ik steeds heel goed onthouden.

Maar nu komt het… Vandaag ben ik heel erg geschrokken. Geschrokken van het feit dat als ik deze job fulltime wil gaan doen ik bij lange na niet rond ga komen. Eigenlijk zou ik niemand de opleiding OA willen aanraden. Diep in details over het financiele plaatje ga ik niet. Dat lijkt me niet echt verstandig, maar dat het veel lager is dan verwacht mag ik best zeggen. Naast alles wat je inlevert betaal ik ook nog eens flink reiskosten. Hiervoor reis ik gelukkig een groot deel buiten de spits waardoor de kosten nu al een stuk lager uitvallen dan in de eerste maanden.

Toch schrik ik. Er moeten vaste lasten als: zorgverzekering, telefoon + verzekering + nog wat losse abbo’s betaald worden. Ook wil je het liefst nog wat leuks overhouden en aan het eind van de maand ook nog wat overhouden.

Deze maand had ik voor het eerst wat overgehouden: rond de 100,-. Hiervan kan ik veel dingen besparen die ik nu wel koop, maar al met al komt het erop neer dat ik met dit inkomen NEVER NOOIT op mezelf zou kunnen wonen. Dat is best een pijnlijke conclusie. Daarbij komt dat mijn contract in de kinderopvang bijna afloopt ( daarna heb ik nog een half jaar contract ) en datzelfde geld voor de zorg. Over ongeveer een jaar sta ik dus sowieso met lege handen en werkloos. De kans dat de aanstelling op school verlengd en uitgebreid wordt komend schooljaar acht ik zeer klein. Dat ligt niet aan mij, ik vind mezelf een goede onderwijsassistente, maar zo gaat het eenmaal in onderwijsland. En dan moet je maar hopen dat er weer een leuke vacature ergens ontstaat.

Mocht die ontstaan is de afweging steeds moeilijker, omdat ik nu weet wat ik er aan overhoud. Uiteindelijk zie ik dit nu als een soort bijbaantje, omdat er nog steeds geen mogelijkheid is om te sparen.  Dat baart me echt zorgen.

Natuurlijk is er een optie tot een studie, gelijk een maar. Een studie kost geld. Nu is er nog wat geld, maar niet heel veel.. Een studie kost ook tijd (moet een deeltijdstudie worden) en veel doorzettingsvermogen. Ik weet niet meer of ik dat doorzettingsvermogen heb, maar bovenal kennis. In het begin vertelde ik dat ik met een VMBO diploma ben begonnen. Ik twijfel echt of ik het uiterste uit een studie zal kunnen, zeker als het deeltijd is. Daarnaast heb ik geen flauw idee wat het zal worden, een paar opties: Voeding&dietiek, leraar Nederlands en dat is het wel zo een beetje. Voor beide nauwelijks deeltijd-opleidingen.

Als je nog verder doordenkt komt er volgend jaar een moment dat ik al die zinloze PABO jaren moet gaan terugbetalen. Een behoorlijk bedrag per maand, waardoor er niets meer voor mijzelf over zal blijven.

Nog verder doordenkend vrees ik dat ik op mijn 26,27, misschien 28e nog steeds thuis woon. Nu gaat dat best prima, maar op den duur gaat ook dat een probleem worden.

Een heel verhaal en het heeft zeker geholpen om mijn hoofd iets tot rust te laten komen. Hoe het nu verder moet geen enkel idee. Voor nu neem ik een melatonine tabletje (na 3 nachten niet slapen door het hoesten heb ik die wel even nodig) en ga ik een nacht van 8,5 uur maken.

Liefs, Manon

Continue Reading

9x waarom ik hou van het onderwijs!

Inmiddels ben ik alweer twee weken aan het werk bij mijn nieuwe werkgever. Wat bevalt het goed! Ik weet weer waarom het onderwijs zo bij mij past en waarom het ondanks de zware momenten toch het mooiste vak is wat er bestaat. Er wordt vaak alleen maar geschreven over de mindere kanten van het onderwijs, maar vandaag kijk ik naar de andere kant.

Continue Reading

Kernkwadranten, wat is het en waarom is het nuttig?

Gisteren schreef ik over mijn kwaliteiten. Vandaag maak ik hierin een slag. Toen ik nog op de PABO zat, moesten we ze regelmatig invullen: kernkwadranten. Dit was vaak een vervolg op het kwaliteitenspel. Bij het kwaliteitenspel kijk je vooral naar elkaars kwaliteiten. Naast kwaliteiten heb je ook je valkuilen, allergieën en uitdagingen. Als je dit met elkaar in verband gaat brengen heb je een kernkwadrant. Daniel Ofman heeft dit concept uitgewerkt. Op de PABO vond ik deze dingen vreselijk, omdat je ze soms wekelijks moest invullen. Nu zie ik het nut er van in.. Vandaag geef ik wat uitleg en vul ik 2 kernkwadranten in. De informatie heb ik uit oude aantekeningen van de PABO.

Continue Reading

Ambities

Jarenlang had ik maar 1 droom waar ik alles voor opzij zette: JUF worden. Degene die mij kennen van de PABO weten hoe ik mij ervoor inzette en wat ik allemaal liet. Nu dit niet is gelukt door het niet hebben van eigen vaardigheid ben ik eens gaan nadenken en tot de conclusie gekomen dat dit niet het enige is waar mijn interesse ligt. Als je van fulltime student naar ‘niks’ gaat, zijn dat zaken waar je over nadenkt.

Sterker nog, als ik morgen voor de klas zou moeten staan, zou ik daar enorm tegenop zien.

Nu werk ik een paar uur in de week in de kinderopvang, maar ik weet nu al dat  ik niet volhoud tot mijn 70e (of langer).

Waar liggen mijn interesse dan wel?

Schrijven
Vroeger vond ik het al heel leuk om een opstel te schrijven. Ik haalde er hoge cijfers voor. De Nederlandse taal vond ik interessant. Nu ik deze blog aan het schrijven ben, merk ik dat deze interesse weer terug komt. Het schrijven van portfolio’s op de PABO vond ik ook geen ramp. Deze waren nooit onvoldoende als het ging om grammatica en spelling. Het lag dan meer aan de theorie. Toch twijfel ik altijd. Het schrijven op deze blog vind ik leuk, maar of het ‘lekker leest’ etc. weet ik niet. Ook weet ik niet wat ik hiermee zou kunnen doen. Dat het mijn interesse wekt is zeker.

 

Nederlandse taal
Op mijn eindexamen had ik een 8 voor Nederlands en ik heb daar weinig extra voor hoeven doen. Ook de taaltoets op de PABO had ik na het doorkijken van een boekje en wat oefenen op redekundig ontleden in 1x gehaald. Wel met een minimale scoren, maar dat kwam omdat ik er dus vrijwel niets aan had gedaan. Leerkracht Nederlands worden lijkt mij dus ook wel wat. Nu is het zo dat ik niets met de doelgroep (pubers) heb, waardoor dat eigenlijk afvalt.

Voeding
Sinds ik in januari ben begonnen om mijn voedingspatroon te veranderen heb ik hier veel over gelezen en wil ik graag meer weten over wat ‘ons’ lichaam doet wanneer het bepaalde voedingsstoffen binnenkrijgt. Dietiste o.i.d. lijkt mij dus ook heel leuk om te worden. Dan wel een praktijk waar ik kinderen en jongeren met overgewicht kan helpen.

Sport
Het sporten is ook heel erg toegenomen en mijn interesse hierin is enorm gestegen. Nu kan ik er nog niets mee, omdat ik nog (te) zwaar ben, maar wie weet..

Leerkracht basisonderwijs
Natuurlijk blijft dit wel op mijn lijstje staan, maar ben ik hier simpelweg niet intelligent genoeg voor.

 

Fotografie
Twee jaar geleden heb ik een spiegelreflex voor mijn verjaardag gekregen. Hier was ik erg blij mee, maar heb ik niets mee gedaan. Ik heb wel 1 hele mooie foto gemaakt waar ik echt trots op ben. Het zelf uit vogelen van zo’n toestel zie ik dan weer niet zitten. Zo technisch ben ik niet.

 

herfst foto

Continue Reading