Klaarstomen voor de Strong Viking met veel obstacels!

Het is een zware periode, een periode waarvan ik dacht dat die zou gaan komen. Ergens moest ik een keer geblesseerd gaan raken. Dat het deze vervelende blessure is had ik niet verwacht, want inmiddels lig ik er toch zo’n 3 maanden uit. Het is moeilijk om gezond te blijven eten, omdat je weet dat er geen gewicht af gaat. Nu valt dat uiteindelijk mee, maar ik merk het wel in centimeters. Je ziet het ook in m’n gezicht. Niemand hoeft dat te ontkennen. Deze week heb ik aardig het ritme opgepakt, maar gister- en vanavond ging het toch weer mis en daar BAAL ik van!

Inmiddels volg ik een speciale behandeling voor mijn shin splints. Hiervoor reis ik elke dinsdag naar Capelle voor een zeer pijnlijke behandeling van 15-20 minuten. Thuis moet ik 4x per dag oefeningen doen. Langzaam merk ik verschil en komt het vertrouwen een klein beetje terug. De eerste kilometers zijn inmiddels weer gemaakt. Met nog 2 behandelingen te gaan moet ik er daarna vanaf zijn..

2015-10-11 12.34.162015-10-15 17.37.08

Tijdens deze rondjes was ik enorm aan het genieten. Zelfs gisteren toen de regen met bakken uit de lucht kwam. Met de snelheid gaat het langzaam weer de goede kant op en ik verwacht niet dat het lang duurt dat ik weer op mijn oude niveau ben met een pace van 6.20-6.15 min/km.

 

 

 

 

 

 

Volgende week zondag staat de Strong Viking op het programma. De dam tot damloop en halve marathon van Amsterdam heb ik al moeten missen, maar daar heb ik me vrij snel overheen kunnen zetten. De Strong Viking kan ik niet loslaten. Dat komt omdat we dat met een grote groep van de sportschool gaan doen waar ik in het voorjaar bootcamp bij volgde. Een hele leuke enthousiaste groep.

Inmiddels heb ik de knoop doorgehad en ga ik gewoon starten. Ben ik fit? NEE, heb ik getraind? NEE! Ik hoop het vooral op basisconditie te redden. Ook ga ik niet de 13 kilometer lopen. Dat lijkt me niet verstandig. Waarschijnlijk moet ik een deel van het groepsproces dan gaan missen, maar ik probeer zoveel mogelijk van het parcours te lopen.

 

Een groot deel van de obstacels zal ik niet kunnen doen, omdat ik hiervoor teveel kracht moet zetten, MAAAR dit is de Brother edition, dus wat mij part tillen ze me met 6 man over een muurtje heen en vangen me ook weer op, ik ga ervoor. We zien wel waar het schip strand. Mijn gevoel zegt dat ik gewoon moet gaan, omdat ik enorm uitkijk naar de modder en voornamelijk het groepsgevoel.

                   

 

Verder moet ik ook weer een ritme vinden in krachttrainingen en vooral het plezier terugvinden. Ik mis het plezier wat ik vorig jaar had. De sportschool wordt nu een ‘moetje’ en ik hang liever op de bank met een serie. Is niets mis mee, maar ik weet dat wanneer ik iets wil bereiken, ik daar hard voor moet werken. Op dit moment werk ik er niet hard genoeg voor. Hier wordt ik enigszins door beperkt, maar toch.

 

Toch gaan we ervoor, want opgeven komt niet in mijn woordenboek voor. Een weekje rustig trainen, wat extra kilometers en dan volgende week zondag knallen!

Liefs, Manon.

 

 

 

 

Continue Reading

Even wat frustratie van me afschrijven…

21 juli, 6,37 kilometer. Mijn laatste loopje tot dusver en wat mis ik het! Nu pas weet ik wat hardlopen voor me heeft betekent. Inmiddels zijn we 6 weken verder en er is weinig vooruitgang. Mijn startebewijs voor de dam tot damloop is verkocht en ik vrees dat mijn 1e halve marathon in rook zal op gaan. Dit wedstrijdseizoen is dus rampzalig. Sinds deze week merk ik pas echt de gevolgen van het niet kunnen hardlopen. Ik zet ze op een rijtje. Verwacht geen gestroomlijnd verhaal, het zijn zomaar wat gedachtes die uit mijn hoofd moeten:

Continue Reading

Hello August! Sportieve ambities bijstellen en trainen to be a Strong Viking!

Juli eindigt een beetje in mineur met mijn shin splints die ik nu al HAAT! 3x per dag 20 minuten koelen, 4x per dag fit sportbalsem smeren en niet veel mogen bewegen zorgen ervoor dat mijn sportroutine in 2 weken ineens helemaal anders is. Maandagavond ga ik naar de fysio bij de voetbalvereniging. Ik heb nog maar 1 behandeling die ik vergoed krijg en omdat mijn lieve papa behoorlijk wat contacten heeft kon ik er zo terecht

Continue Reading

Marathon Rotterdam: 1/4 marathon!

Eigenlijk begon het feest vrijdagavond al toen ik mijn startnummer mocht ophalen. Hiervan enorm genoten. Lekker rondgesnuffeld op de Expo en wat geschreven op de mooie muur met mooie woorden.

2015-04-10 18.46.382015-04-10 18.51.532015-04-10 19.05.532015-04-10 19.57.11

Vandaag (zondag) de dag dat ik mocht starten tijdens de Marathon van Rotterdam. Nee, nog niet aan de hele marathon (ooit!), maar aan de 1/4. Heerlijk 10,5 kilometer hardlopen en de laatste 500 meter genieten op de Coolsingel. Genieten was dan ook voor mij het belangrijkste doel vandaag. Ik wist dat het druk op het parcours zou zijn en een goede tijd onmogelijk was.

Nu is dat genieten voor mij vaak lastig en kom ik toch ontevreden thuis. Hoe het vandaag ging zal ik jullie vertellen:

Om 6.00 ging de wekker en gelijk stond ik naast mijn bed. Er stond namelijk een overheerlijk, traditioneel ontbijt op mij te wachten. Ook vandaag smaakten de banaan-ei pannenkoekjes heerlijk. Gisteravond had ik nog wat kledingkeuzestress, maar ik ging uiteindelijk toch voor een korte broek met een top. Uiteindelijk de perfecte keuze.

Om 7.37 had ik de 1e trein vanaf Alphen, maar uiteraard besloot de NS uitgerekend vandaag vervelend te doen door later te vertrekken. Hierdoor de overstap op Woerden gemist, waardoor we een half uur in Rotterdam aankwamen. Genoeg aanspraak onderweg, want 90% van de trein bestaat uit hardlopers. Voor mij een uitdaging om ook mensen aan te spreken. Dit is gelukt en de tijd was zo voorbij!

Eenmaal in Rotterdam snel naar het Schouwburgplein om mijn tas in te leveren en een laatste bezoekje aan de Dixie te brengen. Vervolgens hardlopend naar de start. Een mooie warming-up. De start was zo gevonden en daar kon het grote wachten beginnen. Uiteindelijk stond ik een half uur te wachten voordat ik om 10.15 onder de prachtige kubuswoningen doorliep.

0-2 KM
Doel:  Enjoy! Dit spookte door mijn hoofd. Dat lukte aardig, ondanks dat ik gelijk doorhad dat voor een tijd lopen onbegonnen werk was. Het parcours was smal. Toch was ik vrij rustig en probeerde ik mijn eigen ritme te vinden. Om mij heen hoorde ik heel veel mensen klagen en zeuren (zelfs gelijk uitstappen). Tijdens trainingen loop ik altijd met twee oortjes, maar als ik dat vandaag zou doen had ik alle muziek gemist. Om de kilometer stond er namelijk een DJ, koor om ons muzikaal te ondersteunen. Hier ging ik op mijn manier ook  lekker los. Iets wat ik normaal niet doe (YES!).

2-4 KM
Dit waren drama kilometers als je het over het tempo hebt. Continu was ik bezig om mensen in te halen. Dit geeft een goed gevoel, maar ik heb ook regelmatig flink in moeten houden omdat ik niet kon inhalen. Dit is frustrerend. Zeker omdat mijn benen verrassend goed voelden. We gingen het Kralingse bos in waar we langs de plas liepen. Hier moest ik ineens aan mijn beide opa’s denken die alle 2 een groot Rotterdams hart hebben en waarvan er 1 uit Kralingen komt. Toch wel speciaal, er kwam zelfs een klein traantJe. Ook het besef dat ik hier ooit de maraton ga lopen. Voor mezelf, maar ook zeker voor hun. Langs de Kralingse plas was het heerlijk lopen, vooral het moment dat je aan de andere kant iedereen zag lopen. Een magisch moment. Veel mensen hebben een hekel aan zulke massa’s, maar ik hou ervan. Er komt zoveel energie vrij. Nog steeds was ik dus aan het genieten en had ik geen enkele vorm van pijn of vermoeidheid.

4-5 KM
Nog steeds geen lekker ritme, maar de drankpost kwam dichterbij en toen die ik het bekertje in handen had was ik blij verrast. HULDE voor het drinksysteem. Op dit bekertje zit namelijk een spons met twee happen erin waar je uit kan drinken. De spons houdt het water tegen, waardoor je niet morst en ik voor het eerst in een wedstrijd het hele bekertje kon leegdrinken. YES!

6-8 KM
EINDELIJK kwam er ruimte om een lekker tempo te zoeken. Nog steeds was ik nog niet moe of had ik last van pijn. Daarom extra zin om te knallen. Op runkeeper is te zien dat het vanaf nu ook ging lopen. Ik genoot volop en was alleen maar mensen aan het inhalen. De muziek langs de kant was geweldig en het voelde alsof ik nog zeker 8 kilometer verder kon. Ik vloog!

8KM
BAM! Heel even was daar de man met de hamer. Ik bleef doorlopen in hetzelfde tempo en tegelijkertijd was ik nog steeds aan het genieten. De Coolsingel is dichtbij

8-FINSIH
Mijn snelste kilometers ooit. Man, wat gingen deze lekker en wat was het zwaar tegelijk. Iets wat ik in het eerste deel gemist had, heb ik in de laatste 2 kilometers goed gemaakt. Voor de tweede keer onder de kubuswoningen door en toen wist ik dat de Coolsingel in zicht was. Tijd om echt te genieten.

Coolsingel
WAUW! Ik heb niet zoveel met Rotterdam als Ajax-fan, maar wat is die Coolsingel magisch. Je naam wordt van alle kanten geroepen en je wilt alleen maar harder lopen wat weer te zien was op Runkeeper. De handjes gaan in de lucht en je voelt je een echte winnaar.

Na de finish: 
Toch een lichte teleurstelling na de finish. Mijn tijd was namelijk schrikbarend. Snel mezelf een peptalk gegeven: ‘Het doel was toch genieten? Dat heb je toch 10,5 km lang gedaan? Waarom dan ontevreden zijn? Vorige week riep je nog tegen iedereen dat je niet voor een tijd zou gaan!’ Dit hielp enigzins. Omdat mijn benen beter waren dan verwacht, had het er namelijk wel ingezeten. Toch heb ik van de race enorm genoten en daarmee is het grootste doel bereikt vandaag.

Voor sommige lijkt het alsof de vele loopjes die ik doe ‘gewoon’ zijn geworden, maar daar ben ik het niet mee eens. Elke wedstrijdloop is anders. Ik leer er ontzettend veel van. Zowel lichamelijk als geestelijk. Elke keer is het hard werken en elke keer barst ik dagen daarna van de energie. Vandaag was het een mentale strijd!

De dag zat er nog lang niet op. Mijn tas gehaald en lekkere warme kleding aangetrokken om vervolgens weer richting de Coolsingel te vertrekken. Alles heel rustig en zonder stress. Vandaag merkte ik wat een enorme vooruitgang ik heb geboekt op dit vlak.

Op de Coolsingel even wachten voor ik een goed plekje had op de sta-tribune. Hier heb ik nog zo’n 3,5 uur gebivakkeerd. De winnaar en de laatste loper heb ik zien finishen, kippenvel momenten gehad, tranen gelaten, gedanst, gejuigd, nagedacht (meer dan dat ik zou willen), maar vooral genoten. De tranen waren van besef over sommige dingen, gebeurtenissen van vroeger die allemaal samenkwamen toen ik al die marahtonlopers zag finishen.

Daarna met een tevreden gevoel naar huis. Een dag waarin ik met bijna niemand gesproken heb, maar wel heel veel heb geleerd!

Straks op tijd naar bed, want morgen start ik met de 1e ochtend bij mijn nieuwe baan! Een nieuw hoofdstuk begint.

Liefs, Manon!

P.S Alvast excuses voor de spelling, maar de adrenaline is nog behoorlijk hoog! Foto’s komen later

Continue Reading

15x gedachten tijdens een run!

Vandaag heb ik weer een heerlijk rondje van 5,6 kilometer gerend. Achteraf wat last van de rug, maar dat mag de pret niet drukken. Het leek me leuk om jullie laten mee te nemen in mijn hoofd tijdens een run. Dit keer niet een heftig gesprek met mezelf, maar typische gedachten van een hardloper:

Continue Reading

Allemaal kleine, simpele dingen die het hardlopen opleveren

Sinds kort heb ik het hardlopen weer helemaal opgepakt. Mijn kilometers schieten omhoog en ik ben flink geïnspireerd geraakt door allerlei blogs die ik dagelijks volg.
Nieuwe doelstellingen passeren de revue en zelfs ben ik voorzichtig aan het nadenken over een halve marathon. Het getal 20 staat tenslotte niet voor niets op mijn visionboard. In de groep: ‘Ik loop hard’ word ik gemotiveerd om steeds een stapje verder te gaan en om vooral te genieten van het hardlopen. Genieten?!

Continue Reading