Klote met de hoofdletter K…

Een aantal mensen weten het verhaal van de ‘nare’ band die wij nu met mijn opa hebben. Zonder zijn wil..

Hij ligt nu in het ziekenhuis en daar speelt de soap zich verder af. Het wordt steeds enger en ik ben allang op het punt beland dat ik niet meer wil kijken.

Het wordt eng en ik ben bang dat ik mijn opa niet meer terugzie zoals het was en het stomme is dat hij er niets aan kan doen en ik hier achter mijn computer helemaal niets.

De verhalen hoor ik aan, maar daar wordt ik alleen nog maar meer verdrietig van.. Vooral omdat ik en mijn familie machteloos staan en als schuldige worden aangewezen.

Op deze momenten mis ik mijn oma het meeste…

 

 

Continue Reading

Goede voornemens

Ook ik doe aan goede voornemens. Die verdeel ik later weer op in doelen per maand, maar dit zijn mijn grootste voornemens voor 2014:

1. Nog 12 kilo kwijt raken.
2. Zorgen dat mijn nageltjes mooi worden.
3. Elke maand in het jaar een run lopen, de agenda tot nu toe:

Januari: Niks
Februari: Midwintermarathon Apeldoorn 8km
Maart: 20 van Alphen
April: Marathon Rotterdam 10 km
Mei: Leiden Marathon 10km
Juni: Ladiesrun Rotterdam 10km
Juli
Augustus:
September:
Oktober:
November:
December: Bruggenloop Rotterdam 15km

4. Investeren in vriendschappen

 

Waar ik op hoop in 2015

1. Een mooie baan waarin ik zekerheid heb en veel plezier aan beleef.
2. Misschien weer studeren
3. Wie weet een eigen huisje waarin ik eindelijk rust vind
4. Een fijn sociaal leven

Continue Reading

Jaaroverzicht 2014

Omdat mijn 2014 toch wel bijzonder was heb ik een aantal momenten op een rijtje gezet. Veel plezier met lezen

 

Januari
In januari begon mijn afvalrace met 1kg eraf! Heel trots was ik en ik had langzaam het ritme te pakken. Voor het VKS waren we bezig met de opzet van de verschillende spelen. Aan het eind van januari had ik twee toetsweken. Uiteraard haalde ik de wiscat niet en had ik problemen met de rest van de studie. De druk kon ik even niet aan en al in december besloot ik het even rustiger aan te doen.

Februari
In februari was ik fanatiek aan het hardlopen en gingen de volgende 3 kilo er af. Wat was ik trots! Als ik naar mijn tijd kijk tijdens het hardlopen mag ik nu echt niet ontevreden zijn. Ik liep met een gemiddelde van bijna 9 minuten per kilometer. Nu is dat bijna 7 minuten! Wat een verschil. Ik begon met mijn stage in groep 5 wat erg leuk was, maar ik merkte dat ik er even niet het plezier uit haalde wat ik hoopte. Mijn neefje en nichtje kwamen eten en daar is een foto gemaakt. Weer zo’n megaverschil met nu! De sportschool waar ik al ruim 4 jaar sportte sloot haar deuren en ik ging sporten bij Fitness 365,

Maart
Maart begon fantastisch. Ik liep de 5 km tijdens de 20 van Alphen! WAUW , wat was ik trots. Vroeger had ik een fobie tegen hardlopen en in maart haalde ik er zoveel plezier uit. Alleen al het feit dat het gelukt was. En ook nog eens in een PR. Het was ook nog eens een heel leuk evenement met allemaal bekende langs de kant. Het was weliswaar zwaar, maar ik wist zeker dat ik volgend jaar weer van de partij was.  Er waren allemaal foto’s gemaakt van mensen die langs de kant stonden. Supertof J. Een week later schreef ik me in voor de Ladiesrun in Rotterdam. Ik ging voor de 7,5 kilometer. Of dat uiteindelijk gelukt is zie je in juni! Op 27 maart was ik al 9,5 kilo kwijt. En dat betekende dat ik de grens van 100 kg bijna bereikt had. Het ging steeds meer zoals ik wilde. Op mijn stage kwam de instituutsopleider langs die veel warme woorden voor me had.  Op de laatste vrijdag van maart hadden we het teamuitje met het team wat ik training gaf. Ik was ziek, maar we hebben toch een leuke avond gehad met het bowlen en pannenkoeken eten (oke, geen pannenkoek voor mij!).

April
In april ging ik naar de kapper en daar kwam iets heel leuks uit! Helaas bleef het niet goed zitten door de vervelende scheiding in mijn haar, maar de foto is zeker de moeite waard! Ook begon ik met veel zin bij mijn stage bij de kleuters. Op 8 april was er een groot moment. De  3 cijfers op de weegschaal waren verdwenen en zijn niet meer teruggekomen! Ik werkte wat uurtjes op de BSO en ging door met gezond eten en bewegen. Ik liep onder de 8 minuten per kilometer en 5 kilometers gingen me goed af. Ik gaf training en coachte de wedstrijden van het leukste team bij Tempo en verder gebeurde er niet veel bijzonders in april. Ik begon school weer wat op te pakken en ging langzaam naar wat meer lessen.  Eind april was er een bijzonder moment in de familie. Mijn oom en tante haalden hun adoptiezoon op in China en wij stonden met de hele familie ’s morgens vroeg op Schiphol (lees:5.30). Het was een bijzonder moment.

 

 

 

Mei
In mei begonnen de klusdagen voor het Vakantiespel. Ik zat steeds lekkerder in mijn vel bij de Club van 40. Dit komt mede door een aantal commissieleden.  Op 9 mei was ik jarig. Dit vierde ik zoals jaren al niet. Door teleurstellingen van vroeger bescherm ik mezelf door niemand vragen langs te komen. Dit zorgt alleen maar voor teleurstelling. Dat is soms wel eens confronterend, maar het is beter zo. Ik liep nog steeds hard, maar mijn rondjes waren niet meer zo lang. Op stage had ik het erg naar mijn zin en draaide ik hele dagen in mijn eentje zonder problemen. De schoolfotograaf kwam langs en met wat andere medestudenten voerden we de onderbouwdag uit welke erg geslaagd was. Op 28 mei was ik 15 kilo afgevallen. We sloten mei af met een korfbaltoernooi van het team wat ik training geef. Het regende, maar het was een leuke dag J

Juni
Op 1 juni was het zover. De Ladiesrun. Omdat ik bij de fysio liep had ik ervoor gekozen om toch voor de 5 kilometer te gaan. Dit was een goede keuze geweest. Ik had heel veel plezier tijdens het lopen, ondanks dat er geen bekende langs de kant stonden. Het was een leuke run. Helaas was er in juni de laatste training van de E4. Wat was het een leuk seizoen met leuke kids en ouders! Ik kreeg 5 grote zonnebloemen cadeau en een lieve kaart. Ik werkte heel hard om mijn toetsen te halen op de PABO, maar op 18 juni sloeg het noodlot toe. De eerste paar minuten na de toets was ik helemaal van de wereld en ben ik op de wc in huilen uitgebartsten. Emoties van het hele jaar kwamen eruit. Daarna bleef ik er voor iederen vrij koel onder, maar het deed/doet me nog heel veel. Het gevoel van falen is nog groot.  Begin juni was er het pinksterweekend bij de korfbal. Waar ik meer geweest ben dan de jaren daarvoor. Het was erg gezellig!  De WK wedstrijden keek ik in de Tempo kantine.

In juni kreeg ik te horen dat mijn contract niet verlengd werd. Dit wist ik al, maar als je het hoort is het wel even balen. Gelukkig snel aangenomen bij een nieuwe werkgever. Voor het VKS ronden we de spelen af en zetten we de puntjes op de i.

Juli
Op Texel vierden we de verjaardag van mijn liefste nichtje die alweer 9 werd. Ik weet nog hoe blij ik was dat ze geboren werd 9 jaar geleden. Met  mijn opa, oom, tante en neefje Zian gingen we op pad. Het was een heerlijke dag met veel zon J. De kwartfinale van het WK keek ik weer in de Tempo kantine en wat was het spannend!

Op 17 juli crahste MH17….

Met gezond eten ging ik door, het ging lekker!

Augsutus
In augustus werkte ik op het kinderdagverblijf en deed ik veel mee aan de Bootcamp op de sportschool . Vooral degene die de les geeft weet keer op keer het uiterste uit mij te halen. Ik blikte terug op wat ik al had bereikt en was daar heel trots op. Ik liep iets minder hard in deze periode aan mijn facebook te zien. In augustus weet ik wel wat mijn hoogtepunt was: VAKANTIESPEL! Dit jaar alweer voor het tweede jaar in de spelcommissie. Waar het eerste jaar heel moeizaam was heb ik dit jaar mijn plekje gevonden. Nog steeds zijn er verbeterpunten en soms is er dan ineens een besefmoment waarop je even niet weet hoe je moet handelen. Gelukkig heb ik voornamelijk veel complimenten gehoord en 1700 lachende kinderen gezien de hele week.  Bij het evalueren keek ik voornamelijk naar de negatieve punten, die eigenlijk niet nodig waren geweest. Dit was mijn eerste VKS week waarin ik oprecht genoten heb en waarin ik geen last had van lichamelijke kwaaltjes.

September
Ik begon met het werken bij een BSO. Hier voelde ik me nog een beetje een stagiaire, maar nu zit ik al veel meer op mijn plek daar. Op 1 september begon ik met de #100happydays challenge. Erg leuk! Ook begon ik het hardlopen weer op te pakken. Helaas kwamen er steeds meer piekermomenten. Die probeerde ik te doorbreken door stukjes te fietsen en te wandelen. Op 10 september was ik 22 kilo afgevallen en naar maatje XL gegaan. De jaarlijkse gondelvaart was een feit. Weer een gezellige avond op de VKS boot gehad. Ook hebben we met het VKS (lange nasleep) meegedaan met de fietstocht van de Rabobank. 40 KM fietsen! Mijn billen doen nog pijn als ik eraan terugdenk, maar ook dit was supergezellig. September eindigde we met een dagje shoppen in Hoofddorp. Mijn kledingkast was ondertussen vrijwel leeg! Helaas ook mindere dingen in de familie waar ik niet teveel over vertel, maar waar ik wel heel erg mee zit.

Oktober
Op 5 oktober bakte ik een heerlijke appeltaart. Ik liep weer lekker hard en coachte de wedstrijden van mijn nieuwe team. De E6. Hier moest ik enorm wennen. Nieuwe kids vergen een andere aanpak. Gelukkig gingen alle kids met plezier naar mijn trainingen en dat stemt me goed. Ik ging naar de kapper. In de herfstvakantie kreeg ik buikgriep en kocht ik een nieuwe, mooie fiets. Op 1 oktober startte ik met mijn blog! Een mooie vorm om mijn emoties van me af te schrijven.

November
In november organiseerde ik de welpenochtend bij de korfbal. Vond ik een baantje bij de thuiszorg en plaatste ik regelmatig foto’s van mijzelf op facebook. Een goed teken. Ik plaatste een lijstje van dingen waar ik blij van werd. Ook probeerde ik een aantal nieuwe recepten uit. November is de maand waarop ik leerde haken Een bezigheid die me veel rust geeft. Ik sprak met een aantal mensen waarin de gesprekken een onverwachte wending kregen. Hierbij merk ik alweer dat ik moet oppassen dat ik deze personen niet teveel ga ‘claimen’. Ook hielp ik bij de Sinterklaasintocht.
December
December is echt de minste maand van het jaar. Voeding gaat minder. Ik grijp elke emotie om wat lekkers te pakken waar ik later enorm spijt van heb. De piekergedachten zijn weer heel ver gegaan en ik ben mijn ritme en motivatie van het afgelopen jaar totaal kwijt. De stemmingswisselingen waren meerdere malen op een dag aanwezig. Thuis ging het weer wat minder en er zijn momenten geweest dat ik met alles helemaal klaar was. Ik was het zat om met heel weinig werk thuis op de bank te zitten en niets te doen met mijn leven terwijl andere heel hard werken. Ik vond mezelf niets waard en eerlijk gezegd heb ik dat gevoel nog steeds. Ik heb het gevoel dat ik alles alleen doe en in feite is dat ook gewoon zo. Vrienden heb ik nog steeds niet, althans niet op de manier waarop ik dat zou willen. Natuurlijk ben ik blij met alle lieve reacties op facebook, maar dat is niet alles. Dit is een kwestie van geven en nemen en door negatieve ervaringen is dit nog steeds heel moeilijk.

Was december dan een maand met alleen maar mindere dingen? Nee, natuurlijk niet. Ik overwon een angst en speelde voor ‘zwarte piet’ met veel plezier. Kreeg ik leuke cadeautjes met Sinterklaas. Ook pakte ik het hardlopen weer op. De afstanden gaan over de 5km en ik schreef me in voor 2 hardloopwedstrijden en ik kocht nieuwe schoenen. Ik maakte een mooie foto en bleef lekker sporten. Dat is het hele jaar door goed gegaan!

Kerst vier ik met de familie. Zonder opa… Dat is wel een flinke aderlating. Zeker, omdat hij er gewoon nog is, maar niet meer bij ons wilt zijn.

Oud&nieuw zal ik waarschijnlijk weer thuis vieren. Daar zie ik ontzettend tegenop, omdat dit een ‘eenzame’ avond is. Mijn broertje is bij z’n vriendin en mijn moeder en haar vriend zijn samen. Ik hang er maar een beetje bij en dan is het besef dat je ‘alleen’ bent groot.

 

Samengevat is 2014 een superjaar geweest wat betreft de gezondheid, maar valt er op persoonlijk vlak nog heel veel te ontwikkelen. Ik ben benieuwd wat jullie van mijn 2014 vinden. Eerst wilde ik een heel vragenlijstje maken, maar dat is onzin. Als je wat kwijt wilt kan je altijd reageren, vind ik leuk.

 

Liefs, Manon

Continue Reading

Hoe ga ik om met woede?

Woede? Ik?

Ja, ook ik kan woedend zijn. Vanavond ben ik echt even door het lint gegaan. Lees: schreeuwen/huilen/stampvoetend en alles wat er bij hoort. Ik was er zoooo ontzettend klaar mee. Ik zal niet teveel in details treden, maar leuk was het gewoon niet. Bijna niemand kent me op deze manier, omdat ik mijn emoties altijd heel dicht bij mezelf hou.

Na deze uitbarsting was ik nog helemaal aan het natrillen. Op die momenten probeer, lees probeer ik altijd de volgende dingen te doen. Het werkt echt niet altijd en soms lukt het me gewoon niet om positief te worden.

 

– Even naar buiten
– Kopje thee
– Zingen (ook iets wat niemand weet)
– Haken
– Gewoon diep ademhalen
– Flink huilen
– Schrijven
– Stukje serie kijken

En zo zijn er nog wel meer dingen die ik doe als ik echt woest ben.

Continue Reading

Alles kan als jij het laat gebeuren…

Lijkt wel of deze song voor mij is geschreven.. Luister maar! Het geloof is er nog niet echt, maar we gaan met hele, hele, hele kleine stapjes vooruit!

 

 

 

 

 

Mary:
Alles kan als jij het laat gebeuren
Maar je moet de hemel zelf open scheuren.
Handen uit de mouwen.

Meisje:
Voeten op de grond.

Jongen:
Of je geeft je zelf gewoon een schop onder je kont.

Mary:
Alles kan dus twijfel maar wat minder.

Meisje:
Kruip uit je coconnetje

Jongen & Meisje:
En wees een vlinder.
Kijk zover je ogen rijken.
En dan nog iets verder kijken.

Mary:
En altijd naar nieuwe kansen speuren.

Jongen & Meisje:
Alles kan als jij het laat gebeuren.

Mevrouw Banks:
Stel je toch eens voor.

Mary & Kinderen:
Alles kan als jij het laat gebeuren.

Jongen:
Alles wat je wil

Mevrouw Banks:
Maar al die dichte deuren.

Jongen:
Niemand doet ‘t voor je

Mevrouw Banks:
Niemand houd je vast.

Mary & Mevrouw Banks:
Als je wat bereiken wilt, moet alles uit de kast.

Mevrouw Banks:
Alles kan, maar niet alleen voor mannen.

Mary:
Maak gewoon een plannetje, En doe het dan.
En leer voor je geluk te vechten.

Mary:
Alles kan

Meisje:
Vrouwen hebben ook hun rechten.

Jongen:
Maar ze moeten ook niet weer gaan zeuren..

Mary & Kinderen:
Alles kan als jij het laat gebeuren.

Mary:
Als je reikt naar een ster, rijk dan net even verder, en klim langs de manestraal.
recht omhoog naar de hemel, en pluk ze allemaal.

Meisje:
Kijk de sterren!

Jongen:
En nu wil ik naar de Melkweg

Mary:
Oja meneertje, straks wil jij nog naar de maan.

Iedereen:
Als je reikt naar een ster, rijk dan net even verder en klim langs de manestraal.
Recht omhoog naar de hemel, en pluk ze allemaal.

Continue Reading

Weekend

Vrijdag een wat deprimerend berichtje van mijn kant. Zo voelde ik me ook echt. Gelukkig heb ik dit weekend de schouders bij elkaar gestoken en dat is aardig gelukt. Nu kijken hoe lang we dit gaan volhouden.

Gisteren (zaterdag) wilde ik een lekker stuk gaan hardlopen. Ik kocht een nieuw t-shirt met lange mouwen en duimgaten die heerlijk zit. Maatje M! Daarna bakte ik bananenbrood wat heerlijk is en voor herhaling vatbaar. Ook maakte ik een nieuwe playlist om tijdens het rennen lekker te lopen en zocht ik een route uit. Ik ging voor bijna 8 kilometer.

 

Mijn top 5 playlist is:

1. Anouk – Good god
2. Queen – Don’t stop me now
3. Icona Pop – I don’t care
4. Megan Trainor – All about that base
5. Vaya con Dios – Neh nah nah

Het was heerlijk weer en ik besloot dit keer eerst een goede warming-up te doen. Ik merkte dat ik veel sneller in mijn ritme was. Er kwamen twee bruggen aan, dus ik besloot om langzaam te beginnen. Dit is volgens mijn splittijden ook goed gelukt. Hierdoor kwam ik wel moeilijk in het ritme. Na de Albert Sweitzerbrug (wat een vreselijke brug!) begon ik in mijn ritme te komen. Ik liep lekker door en kon af en toe een sprintje trekken. Ook af en toe een stukje van nog geen 50 meter gelopen. Ik genoot van het weer.

Richting de Limeshal kwam ik iemand tegen waar ik even mee heb staan kletsen. Hierdoor is mijn tijd iets minder geworden. Daarna nog een heerlijk stuk gelopen. De laatste kilometer langs de Westkanaalweg was loodzwaar. Mijn knie begon op te spelen en het rechte stuk motiveerde niet echt.

Uiteindelijk gaf het wel een heerlijk gevoel dat ik bijna 8 kilometer heb hardgelopen!

 

2014-12-14 18.46.11

 

Vandaag heb ik voor volgende week een planning gemaakt. Dit is voor het eerst nadat ik gestopt ben met de pabo en het geeft toch wat meer rust. Op vaste tijden opstaan, ontbijten, lunchen, dineren en naar bed gaan. Er zijn nog genoeg plekjes over, dus roep maar als je de thee hebt klaarstaan!

 

 

planning deze week

Ook heb ik vandaag een hele leuke foto gemaakt, waar ik best trots op ben! Zometeen nog een stukje bananenbrood en wat relaxen en dan vroeg naar bed voor hopelijk een nieuwe week vol positiviteit.

Tijdens dit stukje typen heeft mijn moeder haar frustraties weer op iedereen in dit huis afgereageerd en aangezien m’n broertje in Oostenrijk zit ben ik dat. Heel fijn. Zo maar gauw iets ‘leuks’ doen om er niet te lang in te blijven hangen. Want nu benadrukt ze me weer eens heel erg hoe zeer ik heb gefaald, maar dat ik wel heel snel moet zorgen dat ik een goede baan en een eigen huis heb.

 

 

Bedankt voor alle lieve woorden deze week van jullie allemaal. Soms weet ik niet hoe te reageren, maar weet dat het me veel doet

 

Fijne week!

 

 

 

Continue Reading

Ritme en motivatie kwijt… HELLUP!

December is aangebroken en dat is een moeilijke maand. Van tevoren hoopte ik dat ik hier niet teveel last van zou hebben, maar niets is minder waar. Ik zit in een dip. Door een blogje te typen hoop ik dat ik iets van deze dip van me afschrijf.

Hoe merk ik dat ik in mijn dipje zit?
– Verleidingen kan ik minder snel laten staan.
– Moeite met opstaan.
– Geen ritme vinden in de dag.
– Verveling
– Moeite om naar de sportschool te gaan? Wat?! Ja, echt waar!
– Een rommelige kamer
– Ik maak me niet meer op
– Ik maak e even niet meer zoveel zorgen over hoe ik er uit zie, terwijl me dat toch wel degelijk iets doet.
– Gevoel van falen begint weer eens te overheersen. Het schoonmaakwerk wat ik doe is absoluut niet inspirerend en ik weet dat ik veel meer kan. Het is even niet anders, maar een gedemotiveerd gevoel krijg je er wel van.

Waar stond ik vorig jaar op dit moment?
Heel slecht tijdens de studie, ik woog bijna 115 kilo, zat nog veel slechter in mijn vel, voor mijn gevoel was mijn sociale kring nog lager dan ooit, thuis was het waardeloos en zo kan ik doorgaan.

Dus?
Moet ik trots zijn op wat ik bereikt heb. Dat ben ik zeker. 30 kilo verliezen is echt niet niks. Maar mag ik dan nooit meer een slechte dag hebben? Moet ik altijd positief zijn? Ook als ik het gevoel heb dat ik er alleen voor sta. Dat er wel mensen zijn die me goede adviezen geven, maar dat het daar bij op houdt. Dat als ik enig sociaal contact wil hebben dat dit altijd vanuit mijzelf moet komen, terwijl dit zo ontzettend moeilijk is, waardoor ik er soms de fout mee in ga.  Dat is best lastig. Ik ben zoveel vooruit gegaan, maar soms zijn het mijn weken gewoon niet en voel ik me ontzettend alleen.

Wat zou ik anderen voor advies geven? 

Als het gaat om gezonde voeding
* Eet 3 maaltijden op een dag met 3/4 tussendoortjes
* Drink genoeg water en thee, zo ga je minder snel de trek voelen
* Varieer!
* Probeer nieuwe recepten uit
* Eet veel groeten en fruit
* Eiwitten zijn belangrijk!
* Schrap geen producten, maar doe alles met mate. Ik heb heel lang geen brood gegeten. Nu heb ik het gevoel dat ik de ‘schade’ aan het inhalen ben. Doe alles met mate.
* Gun jezelf 1 of 2 genietmomentjes in de week.

Als het gaat om bewegen
* Plan je trainingen in je agenda en hou je daar aan.
* Wissel af in kracht- en cardiotraining.
* Zoek leuke muziek uit om op te trainen en varieer hier in.
* Koop een outfit waarin je je zeker voelt.
* Wissel binnen en buiten sporten af, ook in de winter!
* Bereidt je training voor op papier, zodat je effectief traint.

Als het gaat om een gezonde lifestyle
* Zorg dat je huis/kamer/keuken schoon zijn. Dit scheelt bij mij zoveel. Wanneer het rommelig is om me heen, heb ik niet de rust om gezond te koken en om te gaan bewegen.
* Hou ritme in je dag. Vroeg opstaan en voor half 12 naar bed.
* Het raam in je kamer openzetten. Zorgt ervoor dat je beter slaapt.
* Zorg goed voor de rest van je lichaam.
* NO STRESS
* Gun jezelf ontspanning. Niet alleen tijdens het sporten, maar ook in de vorm van hobby’s.

 

Een heleboel tips, die ik zelf ook weer zou moeten volgen. Hoe weet ik nog even niet, want van dat dipje heb ik enorm veel last…

Continue Reading

Invulling van de dagen…

Zo, Sinterklaas is weer het land uit. Ik heb 3 hele leuke weken gehad. Vele uurtjes doorgebracht op de pepernotencentrale.
Hier was het heel gezellig, maar kwam ik toch mezelf flink tegen. In groepen communiceren is niet helemaal mijn sterkste punt en dat was (voor mij) flink te merken.

Wel heb ik deze weken weer een angst overwonnen. Begin november vertelde ik aan iemand dat ik me niet zeker genoeg voelde om voor zwarte piet te spelen. Hierbij hadden we afgesproken dat ik gewoon zo komen en wanneer het echt nodig zou zijn alsnog in de schmink zou gaan. Dit was nodig en met een klein beetje spanning mocht ik weer. Die spanning was nergens voor nodig. Ik ben een wat rustigere Piet, maar de kinderen hebben daar niets van gemerkt. Vrijdagavond 5 december kwam ik met een voldaan gevoel thuis. Weer iets om trots op te zijn!

Door die drukke weken waren mijn dagen flink gevuld en heb ik weinig de kans gehad om te piekeren. Dit weekend heb ik een vrij rustig weekend gehad. Waar ik bang voor was, gebeurd ook. Nog niet in hele erge mate, maar ik merk dat ik weer onrustig word. Stiltes vind ik niets en ik heb de afgelopen dagen eigenlijk altijd muziek aan gehad tot het moment dat ik naar bed ging..

Ik moet zelf weer de vele vrije tijd gaan indelen die ik heb, zonder in oude gewoontes te vallen. Nu heb ik gelukkig veel haakprojectjes liggen. Maar mijn hoofd is te onrustig om er mee aan de slag te gaan. Sporten blijf ik gelukkig wel doen. Het opstaan ‘s morgens wordt zwaarder, omdat ik moeilijker een doel voor een dag kan maken.

De laatste tijd verlies ik mezelf soms door anderen teveel lastig te vallen met het feit dat ik mijn dagen niet goed kan invullen. Soms heb ik het gevoel dat ik mensen iets te veel push. Het lukt me alleen niet dit te minderen. Waarom weet ik niet. Ik heb gemerkt dat ik het heel fijn vind om onder de mensen te zijn. Ook als ik niet op de voorgrond ben. Nu ben ik natuurlijk weer ‘alleen’ en die confrontatie is best groot.

Ik probeer natuurlijk de positieve dingen het meest te benoemen, maar dit hoort erbij. Dit schrijven op ‘m’n blog helpt

Continue Reading

Hoe ging het met mijn doelen van november + doelen december

Dit weekend had ik een leuk weekend! Ik mocht weer helpen op de pepernotencentrale. Toch heb ik veel gepiekerd en daar baal ik behoorlijk van. Dit waren piekergedachten die ik niet kon uitschakelen en waar ik mee bleef rondlopen. Als je dan ook nog een boos telefoontje van thuis krijgt speelt dat ook mee. Vandaag heb ik mezelf echter even toegesproken en heb ik weer nieuwe energie. Accepteren dat niet alles in 1x gaat zoals ik wil blijft lastig, maar ik moet er niet te lang in blijven hangen heb ik vandaag tegen mezelf gezegd.

Begin november had ik voor mezelf een aantal doelen opgesteld. Die wil ik gaan evalueren en weer nieuwe doelen opstellen voor de maand december.

 

Elke week een complimentje aan iemand anders geven
Elke dag is gelijk wel heel veel voor mij, dus eens in de week is een iets realistischer doel.

Dit doel bleek uiteindelijk toch te groot te zijn. Hiermee vraag ik op dit moment gewoon teveel van mijzelf. 

Van 5 naar 6 km hardlopen aan 1 stuk door. 
Dit doel blijft lekker staan!

DONE! 

Elke dag een complimentje aan mezelf geven. 
Ook die blijft staan, maar om mezelf er bewust van te maken wat uitgebreider.

De 100 happy days zijn bijna ten einde.. Ik merk dat het iets lastiger wordt, maar ik ben tegenwoordig al heel blij met hele kleine dingen. Dat is echt een verschil met 100 dagen geleden.

 

Hoogtepunt november:
IK KAN HAKEN EN HEB MIJN EERSTE PROJECTEN AF:d 

Doelen december:
Ik wil mezelf niet teveel druk opleggen, dus mijn doelen bewaar ik even tot januari. In december wil ik proberen om weer bewust te gaan eten, zodat er niet teveel kilo’s aankomen met de kerst. Het sporten gaan we dus ook weer wat opschroeven. Hiermee verwacht ik geen problemen gelukkig. Mocht iemand wel kleine, positieve doelen hebben voor mij dan hoor ik dat..

 

 

Continue Reading