If you can dream it, you can do it!

Een mooie quote om deze blog mee te beginnen. Afgelopen week een redelijk goede week gehad. Koningsdag is een moeilijke dag en vrijdag komt er nog een moeilijke dag aan. Daar moet je doorheen en geloof me, dat is lastig! Uiteindelijk lukt het me wel, en blijf ik er niet lang in hangen.

Continue Reading

Londen: Here I come! Nog 14 dagen….

Bijna is het zover: Ik stap volledig uit mijn comfort zone en ga 4 dagen alleen op reis naar Londen met de boot! Nog 14 dagen en zenuwen slaan toe, waarschijnlijk onterecht:

– Wat als er iets gebeurd op de boot?
– Wat als mijn gebrekkige Engels me volledig in de steek laat..
– Wat als ik niet weet wat ik moet doen?

En nog veel meer vragen waar ik geen antwoord op ga krijgen tot ik daar ben. Er zijn nog genoeg dingen die ik moet regelen. Zo heb ik alleen een hele grote reiskoffer waarbij de wieltjes kapot zijn. Voor 3 dagen Londen heb ik niet mijn halve kledingkast nodig. Mijn weekendtas is te groot en onhandig om mee te nemen. En om nou 80 euro neer te leggen voor een nieuwe koffer vind ik eigenlijk net iets teveel. Dus eigenlijk hoop ik van iemand een reiskoffer te lenen voor een paar dagen. Om mijn apparatuur (laptop, telefoon, iPod) op te laden moet ik een wereldsteker hebben die je in Londen kunt gebruiken. Daarnaast is een Oyester card alvast handig om aan te schaffen, zodat ik kan reizen met de metro.

Voor de mensen die mij een beetje kennen weten dat ik het liefst alles tot op de minuut uitstippel zodat er niets mis kan gaan en ik zeker ben van alles wat er gaat gebeuren. Tijdens dit reisje wil ik dit proberen om los te laten. Natuurlijk wil ik wel een paar dingen, maar het leukste lijkt me om alles van het moment af te laten hangen. Dan kan ik mezelf het meest verbazen.

Nu wil ik wel van een aantal Londen kenners tips weten waar ik ZEKER heen moet. Dit zodat ik een kleine leidraad heb. Wat ik wil voorkomen is dat ik met een hele planning van uur tot uur rondloop in hartje Londen zonder te genieten. Er is 1 ding wat in elk geval op mijn lijstje staat: Hardlopen in Hyde Park!

Om mezelf positieve moed in te praten ga ik terug naar de zomervakantie zo’n 5,6 jaar geleden. Met mijn vader en broertje was ik in Zwitserland. Het hotel organiseerde een wandeltocht door de bergen met overnachting. Dit leek me wel wat en met goede moed trok ik mijn wandelschoenen aan en had ik een veel te grote backpack op mijn rug. Al heel snel liep ik achterop en hoe hoger ik kwam hoe meer ik ging hijgen. Opgeven was de enige optie, omdat het nog zwaarder zou worden. We zaten al best een eindje in de bergen en de begeleiding maakte hier een grote fout door mij ALLEEN terug te sturen. Op dat moment was ik redelijk in paniek. De route scheen niet moeilijk te zijn en ik hoefde alleen maar de bushalte te vinden die me naar het hotel zou brengen. Deze chauffeur was op de hoogte gesteld van mijn komst. De route werd aan mij verteld (ik kan de plattegrond van het Luierpark amper lezen). Je kan je voorstelle dat ik de beloofde bushalte dan ook niet zou vinden. Licht in paniek probeerde ik logisch na te denken. Na even gezeten te hebben besloot ik de autoweg naar beneden maar gewoon te volgen, dan zou ik vanzelf in de bewoonde wereld terecht komen.

Dus daar ging ik. Een PRACHTIGE autoweg volgde. Gelukkig had ik mijn fototoestel mee om een prachtig plaatje te schieten. De zon stond aan een strakblauwe hemel en de bergwanden waren prachtig. De foto kan ik nergens meer vinden, maar dit was een van de mooiste uitzichten die ik ooit heb gezien. Na een wandeling van zo’n 1,5 uur kwam ik bij een tank/bus station.

In mijn gebrekkig Engels en Duits probeerde ik de weg te vragen. Gelukkig was dit de bushalte naar het hotel waar ik in verbleef. De bus zou alleen pas over 2,5 uur vertrekken. De resterende tijd heb ik doorgebracht op een bankje met mijn puzzelboekje. Soms kwamen er mensen naar mij toe om een praatje te maken, maar ik zat voornamelijk alleen. Na 2,5 uur kwam de bus die mij inderdaad naar het hotel bracht waar ik nog zo’n 3 uur moest wachten op mijn vader die ook een uitje had.

Na deze flashback weet ik dat dit reisje Londen me waarschijnlijk ook moet lukken. Het liefst had ik dit met iemand anders gedaan, maar dat dit niet kan is nou eenmaal zo. Dan ga ik er alleen het beste van maken en proberen volop te genieten. Dat is me in Zwitserland ook gelukt, ondanks dat dit behoorlijk spannend was!

Liefs, Manon

Continue Reading

Het zijn de kleine dingen die het doen..

Mijn leven kent momenteel weinig bijzondere dagen, maar als ze er zijn dan zijn ze vaak wel heel goed. Zoals vanavond. Veel ga ik er niet over zeggen, maar zulke avonden zijn mij veel waard. Ook merk ik wat voor kleine stappen ik maak! Met de nadruk op kleine. Soms willen we zulke grote stappen in 1x zetten, maar dat kan niet. Bij mij niet, bij het grote deel van onze samenleving niet. Kleine babystapjes. Die heb ik vandaag in 1 bijzonder gesprek weer ontdekt. Een gesprek waarin wel heel duidelijk naar voren kwam dat we zo moeten blijven genieten van de kleine dingen in het leven. Ook ik vergeet dit nog zo vaak. En hoewel dit ‘uitje’ iets groots voor mij is, zaten er in de 3,5 uur genoeg kleine dingen die de avond voor mij hebben gemaakt. Snappen jullie het nog?

Continue Reading

Afvalupdate

Een kleine update over het afvallen.. De teller staat inmiddels op 77 kg.
Dit is natuurlijk een fantastisch getal, maar zo voelt dat momenteel even niet. Het gaat heel moeizaam. De kilo’s zakken langzaam, maar als je kijkt naar mijn vetpercentage en spiermassa moet ik echt een stapje harder werken. Die laatste twee vind ik namelijk een stukje belangrijker! Daarbij is het ook belangrijk om je goed te voelen. En ik weet dat zodra ik het sporten combineer met gezond eten ik me het best voel. Een reminder voor mezelf dus!

Continue Reading

Marathon Rotterdam: 1/4 marathon!

Eigenlijk begon het feest vrijdagavond al toen ik mijn startnummer mocht ophalen. Hiervan enorm genoten. Lekker rondgesnuffeld op de Expo en wat geschreven op de mooie muur met mooie woorden.

2015-04-10 18.46.382015-04-10 18.51.532015-04-10 19.05.532015-04-10 19.57.11

Vandaag (zondag) de dag dat ik mocht starten tijdens de Marathon van Rotterdam. Nee, nog niet aan de hele marathon (ooit!), maar aan de 1/4. Heerlijk 10,5 kilometer hardlopen en de laatste 500 meter genieten op de Coolsingel. Genieten was dan ook voor mij het belangrijkste doel vandaag. Ik wist dat het druk op het parcours zou zijn en een goede tijd onmogelijk was.

Nu is dat genieten voor mij vaak lastig en kom ik toch ontevreden thuis. Hoe het vandaag ging zal ik jullie vertellen:

Om 6.00 ging de wekker en gelijk stond ik naast mijn bed. Er stond namelijk een overheerlijk, traditioneel ontbijt op mij te wachten. Ook vandaag smaakten de banaan-ei pannenkoekjes heerlijk. Gisteravond had ik nog wat kledingkeuzestress, maar ik ging uiteindelijk toch voor een korte broek met een top. Uiteindelijk de perfecte keuze.

Om 7.37 had ik de 1e trein vanaf Alphen, maar uiteraard besloot de NS uitgerekend vandaag vervelend te doen door later te vertrekken. Hierdoor de overstap op Woerden gemist, waardoor we een half uur in Rotterdam aankwamen. Genoeg aanspraak onderweg, want 90% van de trein bestaat uit hardlopers. Voor mij een uitdaging om ook mensen aan te spreken. Dit is gelukt en de tijd was zo voorbij!

Eenmaal in Rotterdam snel naar het Schouwburgplein om mijn tas in te leveren en een laatste bezoekje aan de Dixie te brengen. Vervolgens hardlopend naar de start. Een mooie warming-up. De start was zo gevonden en daar kon het grote wachten beginnen. Uiteindelijk stond ik een half uur te wachten voordat ik om 10.15 onder de prachtige kubuswoningen doorliep.

0-2 KM
Doel:  Enjoy! Dit spookte door mijn hoofd. Dat lukte aardig, ondanks dat ik gelijk doorhad dat voor een tijd lopen onbegonnen werk was. Het parcours was smal. Toch was ik vrij rustig en probeerde ik mijn eigen ritme te vinden. Om mij heen hoorde ik heel veel mensen klagen en zeuren (zelfs gelijk uitstappen). Tijdens trainingen loop ik altijd met twee oortjes, maar als ik dat vandaag zou doen had ik alle muziek gemist. Om de kilometer stond er namelijk een DJ, koor om ons muzikaal te ondersteunen. Hier ging ik op mijn manier ook  lekker los. Iets wat ik normaal niet doe (YES!).

2-4 KM
Dit waren drama kilometers als je het over het tempo hebt. Continu was ik bezig om mensen in te halen. Dit geeft een goed gevoel, maar ik heb ook regelmatig flink in moeten houden omdat ik niet kon inhalen. Dit is frustrerend. Zeker omdat mijn benen verrassend goed voelden. We gingen het Kralingse bos in waar we langs de plas liepen. Hier moest ik ineens aan mijn beide opa’s denken die alle 2 een groot Rotterdams hart hebben en waarvan er 1 uit Kralingen komt. Toch wel speciaal, er kwam zelfs een klein traantJe. Ook het besef dat ik hier ooit de maraton ga lopen. Voor mezelf, maar ook zeker voor hun. Langs de Kralingse plas was het heerlijk lopen, vooral het moment dat je aan de andere kant iedereen zag lopen. Een magisch moment. Veel mensen hebben een hekel aan zulke massa’s, maar ik hou ervan. Er komt zoveel energie vrij. Nog steeds was ik dus aan het genieten en had ik geen enkele vorm van pijn of vermoeidheid.

4-5 KM
Nog steeds geen lekker ritme, maar de drankpost kwam dichterbij en toen die ik het bekertje in handen had was ik blij verrast. HULDE voor het drinksysteem. Op dit bekertje zit namelijk een spons met twee happen erin waar je uit kan drinken. De spons houdt het water tegen, waardoor je niet morst en ik voor het eerst in een wedstrijd het hele bekertje kon leegdrinken. YES!

6-8 KM
EINDELIJK kwam er ruimte om een lekker tempo te zoeken. Nog steeds was ik nog niet moe of had ik last van pijn. Daarom extra zin om te knallen. Op runkeeper is te zien dat het vanaf nu ook ging lopen. Ik genoot volop en was alleen maar mensen aan het inhalen. De muziek langs de kant was geweldig en het voelde alsof ik nog zeker 8 kilometer verder kon. Ik vloog!

8KM
BAM! Heel even was daar de man met de hamer. Ik bleef doorlopen in hetzelfde tempo en tegelijkertijd was ik nog steeds aan het genieten. De Coolsingel is dichtbij

8-FINSIH
Mijn snelste kilometers ooit. Man, wat gingen deze lekker en wat was het zwaar tegelijk. Iets wat ik in het eerste deel gemist had, heb ik in de laatste 2 kilometers goed gemaakt. Voor de tweede keer onder de kubuswoningen door en toen wist ik dat de Coolsingel in zicht was. Tijd om echt te genieten.

Coolsingel
WAUW! Ik heb niet zoveel met Rotterdam als Ajax-fan, maar wat is die Coolsingel magisch. Je naam wordt van alle kanten geroepen en je wilt alleen maar harder lopen wat weer te zien was op Runkeeper. De handjes gaan in de lucht en je voelt je een echte winnaar.

Na de finish: 
Toch een lichte teleurstelling na de finish. Mijn tijd was namelijk schrikbarend. Snel mezelf een peptalk gegeven: ‘Het doel was toch genieten? Dat heb je toch 10,5 km lang gedaan? Waarom dan ontevreden zijn? Vorige week riep je nog tegen iedereen dat je niet voor een tijd zou gaan!’ Dit hielp enigzins. Omdat mijn benen beter waren dan verwacht, had het er namelijk wel ingezeten. Toch heb ik van de race enorm genoten en daarmee is het grootste doel bereikt vandaag.

Voor sommige lijkt het alsof de vele loopjes die ik doe ‘gewoon’ zijn geworden, maar daar ben ik het niet mee eens. Elke wedstrijdloop is anders. Ik leer er ontzettend veel van. Zowel lichamelijk als geestelijk. Elke keer is het hard werken en elke keer barst ik dagen daarna van de energie. Vandaag was het een mentale strijd!

De dag zat er nog lang niet op. Mijn tas gehaald en lekkere warme kleding aangetrokken om vervolgens weer richting de Coolsingel te vertrekken. Alles heel rustig en zonder stress. Vandaag merkte ik wat een enorme vooruitgang ik heb geboekt op dit vlak.

Op de Coolsingel even wachten voor ik een goed plekje had op de sta-tribune. Hier heb ik nog zo’n 3,5 uur gebivakkeerd. De winnaar en de laatste loper heb ik zien finishen, kippenvel momenten gehad, tranen gelaten, gedanst, gejuigd, nagedacht (meer dan dat ik zou willen), maar vooral genoten. De tranen waren van besef over sommige dingen, gebeurtenissen van vroeger die allemaal samenkwamen toen ik al die marahtonlopers zag finishen.

Daarna met een tevreden gevoel naar huis. Een dag waarin ik met bijna niemand gesproken heb, maar wel heel veel heb geleerd!

Straks op tijd naar bed, want morgen start ik met de 1e ochtend bij mijn nieuwe baan! Een nieuw hoofdstuk begint.

Liefs, Manon!

P.S Alvast excuses voor de spelling, maar de adrenaline is nog behoorlijk hoog! Foto’s komen later

Continue Reading

Lea Michele – Brunette Ambition

Iets meer dan een jaar geleden kwam het eerste boek uit van een (voor mij) grote inspiratiebron. Lea Michele ken ik natuurlijk van Glee, maar haarzelf kende ik eigenlijk nog niet. Dat is door dit boek zeker veranderd. Vandaag geef ik een kijkje in dit fijne boek met maar een paar nadelen!

Het eerste nadeel is eigenlijk de kaft. Er zit namelijk een papieren kaft om de harde kaft. Dit is met openslaan en neerzetten iets lastiger. Desondanks is het een mooie cover met een prachtige foto van Lea!

 

2015-04-07 16.55.43

 

Het tweede nadeel is dat het boek (natuurlijk) in het Engels geschreven is. Voor mij een behoorlijke uitdaging dankzij mijn gebrekkige talenkennis. Toch snapte ik de grote lijnen van dit boek. Lea begint met een soort autobiografie waarin ze schrijft over haar jeugdjaren en het begin van haar Broadway carriere. Een mooi stuk waarin je haar steeds beter leert kennen. Ook vertelt ze dat er een andere kant zit aan het mooie Broadway leven. Een kant waarin het hard werken is om de top te bereiken. Naar mijn een echte powervrouw!

Jezelf blijven, genieten van alles wat je doet, je dromen najagen komen net wat beter aan als je het leest uit een boek van je grootste inspiratiebron.

Wat ik heel fijn vind aan dit boek is dat er prachtige foto’s in staan. Foto’s waar je langer dan 1 seconden naar kijkt.

2015-04-07 16.56.482015-04-07 16.57.07

Na haar autobiografie is het tijd voor tips en trics over beauty, lifestyle, fitness en food. Dit maakt dat het een heel afwisselend boek is.

Vorig jaar heb ik het in 1x uitgelezen en nu pak ik het regelmatig uit de kast om door te bladeren en naar de prachtige foto’s  te kijken.

Kortom, een aanrader als je een beetje van Broadway, musical en houdt van tips en tricks!

Het boek ik te koop bij bol.com voor 17,99!

Liefs, Manon

Continue Reading