Opnieuw een dag met de bijenbrigade om niet te vergeten!

Vrijdagavond: 
Laatste voorbereidingen treffen voor weer een dag met de bijenbrigade. Bestemming: Wolvega. Broodjes, krentenbollen, komkommertjes, snacks, extra cash geld en een powerbank worden ingeslagen voor een lange dag. De broodjes worden gesmeerd en het bed wordt vroeg opgezocht. Morgen zou immers een drukke dag worden. Met lichte spanning deed ik het licht uit, laat staan hoe dat bij de D1 spelers ging.

Zaterdag:
6.00: TRING! Dat was de wekker. Normaal gaat deze om 5.15, dus met het opstaan had ik niet zoveel moeite. Geel/zwarte kleding werd aangetrokken, een stevig havermoutontbijtje gegeten om daarna op de fiets te stappen richting de Tempo-kantine. Die was inmiddels al aardig gevuld en niets leek erop dat er iemand te laat zou komen. De stemming zat er al goed in en nadat de super supportersselfie gemaakt werd, vulden de bussen zich. Een jonge garde bus, en zoals Ingrid in haar prachtige stuk over deze dag schreef: de bus met de die-hards. In de bus met de die-hards mocht ik plaatsnemen. Het was nog steeds behoorlijk vroeg: 7.40 dat de bus weg reed. Wolvega ligt immers niet naast de deur. We begonnen de dag rustig met wat kletsen, maar langzaam kwam het feestje op gang. In de andere bus ging het ondertussen al goed los waren de berichten. 2,5 uur later, na een heel stuk door de weilanden van Friesland waren we in Wolvega. De bijeninvasie stapte de bus uit en met 150 man stapte we de Steense binnen. Uiteraard met veel lawaai. De D1 was inmiddels aan het inschieten. Ik zag de spanning op al die koppies. Wat een belevenis moest het voor hun zijn geweest. En dan te bedenken dat ze nog maar 10-11 jaar zijn.

In het veel te kleine supportersvak gingen we behoorlijk los en menig toeschouwer van andere verenigingen keken ons al vol ongeloof aan. Alleen HKV en Heerenveen boden wat tegengas tussen al ons lawaai. Ditmaal waren we gelukkig ruim op tijd voor het voorstellen van de teams. Bij het voorstellen van Tempo zou je denken dat de kids met gespannen koppies op zouden komen, maar niets was minder waar. Al dansend en klappend deden ze met ons mee!  Wij als supporters konden ondertussen niet stoppen met zingen en zelfs de scheidsrechters en de wethouder kreeg een warm onthaal. Daar stonden ze volgens mij zelf ook van te kijken

Vervolgens de wedstrijd tegen Heerenveen. Zoals al voorspeld was dit een gelijk opgaan de strijd waarin de zenuwen duidelijk een rol speelde. Uiteindelijk nagelbijtend (voor de supporters) werd er met 6-6 gelijk gespeeld. Ondertussen was Elke haar stem al verloren. Dat beloofde wat voor de rest van de dag!

Na een korte pauze was de tweede wedstrijd tegen ONDO net zo spannend. Samen met nog steeds uitzinnige supporters en de aanwezigheid van Zappsport durfden we af en toe niet te kijken. Net toen we dachten Dat Jasper de beslissende goal had gemaakt, scoorde ONDO. Weer een gelijkspel. Het spel was al veel beter met een aantal mooie doelpunten. Na afloop van de wedstrijd kregen we bericht dat Heerenveen punten liet liggen tegen Fortuna wat betekende dat er nog mogelijkheden lagen!

De hele bijenbrigade verplaatste naar de andere hal die een stuk minder sfeervol was. Toch maakte wij met confetti en wc-rollen wel weer dat sfeertje. Natuurlijk ruimen wij dat zelf op, al dan niet op wat creatieve manieren. De wedstrijd kon beginnen. Lang duurde het voor het eerste doelpunt viel, maar uiteindelijk viel het kwartje de goede kant op! Er werden opnieuw weer een paar mooie goals gemaakt, waar je als korfballiefhebber alleen maar van kon genieten.

Helaas won ONDO van Heerenveen, waardoor we zouden gaan spelen voor de 3e/4e plaats. Een wedstrijd met veel doelpunten en waarin ineens veel meer lukte. Bijna iedereen wist te scoren, wat ook veel zegt over het team. Ze gunnen elkaar de doelpunten, zoals het hoort. Korfballen kun je niet alleen. Iedereen is belangrijk. Zappsport filmde vrolijk door en ik kijk nu al uit naar de beelden! We wonnen de wedstrijd met 10-6 en eerlijk is eerlijk: je wint liever de strijd om de 3e/4e plek dan dat je de finale verliest. HKV won die finale uiteindelijk van ONDO.

Na de groepsfoto weer langzaam met zijn allen terug naar de bus. We hadden nog een flink ritje te gaan! Voordat we vertrokken moest er voor de D1 nog een erehaag gemaakt worden, maar ook voor de auto’s en fietsers die tussen ons door reden konden we dat. Toen de D1 eenmaal in de bus zat kon de terugreis beginnen. En dat was 1 groot feest! Ik ben niet iemand die flink mee aan het dansen is, maar ik kan er wel extreem van genieten. In beide bussen ging het feest goed los, waardoor de bijna 3 uur zo voorbij waren.

Precies 12 uur later kwamen we weer aan de in Tempo-kantine waar we met 110 man nog konden genieten van een heerlijke pizza. Rondkijkend zag je vermoeide, maar trotse gezichten. Iedereen genoot zichtbaar van deze prachtige dag. Toen mijn pizza eenmaal achter de kiezen was vond ik het mooi geweest en rond 20.45 kwam ik thuis aan.

Het slapengaan heb ik nog tot 21.45 kunnen rekken, maar daarna was het echt klaar. Toen het licht uit ging, was ik vrijwel direct in een diepe slaap die tot 9.45 de volgende ochtend heeft geduurd. Vanmorgen werd ik dan ook wakker met alleen maar trots gevoelens. We hebben vandaag weer laten zien waarom we zo’n top vereniging zijn:

 

 

2016-03-19 18.02.25

– Een supportersschare die z’n weerga niet kent. Ik weet zeker dat ARC geen 2 supportersbussen vol kan krijgen voor een jeugdteam.
– De gekste pakken worden uit de kast gehaald. Aan de bijenpakken zijn we inmiddels gewend, maar wat dacht je van de pakken van Edo, Marcel en Lars?
– Ken je supporters die de scheidsrechters en wethouder toezingen? Ik wel!
– Ken je een voorzitter die in het mascottepak stapt en net zo fanatiek is als de kids van de D1?

– 2 coaches die heel positief coachen en het beste uit het team halen, maar ook openstaan om de breedtesport te helpen? Vandaag heb ik Elke en Anouk benaderd om mij wat tips- en trics te geven op het gebied van spelinzicht. Dit is geen probleem en ze bieden zelfs spontaan om een keer training te geven aan de D3. Dat vind ik grote klasse, op deze manier help je elkaar!

– 14 kids (inclusief de reserves) die zichtbaar genieten en alles voor elkaar over hebben. Uiteindelijk is plezier op zo’n dag het belangrijkste. En ook al werden ze laatste, het plezier straalde van de kids af!

– Iedereen van jong tot oud, selectie of geen selectie is aardig en sportief voor elkaar. Dat is wel eens anders geweest, maar op zulke dagen is dat een grote kracht van de vereniging.

– Peet en Daan hebben zijn kanjers wat betreft het regelen van een top dag voor de supporters.

– Iedereen is bereid om te helpen met het opruimen van confetti, het ophangen van slinger, het brengen van spullen naar de bus, het leeghalen en opruimen van de bus. Niets is teveel!

 

2016-03-19 08.18.112016-03-19 16.51.162016-03-19 17.03.12

1160 woorden verder zit ik nog steeds met een grote big smile te typen. Ik wil een ieder bedanken voor de geweldige dag. Of je nou een stille genieter (zoals ik) of een die-hard supporter bent: We hebben gisteren met elkaar laten zien waar Tempo heel goed in is! Op naar een mooi veldseizoen. Laten we er met elkaar wat moois van maken.

Liefs, Manon.

Continue Reading

Focus op krachttraining, nieuw plan!

Volgens mij heb ik eindelijk de mindset change gevonden wat betreft sporten. Het gaat nog niet altijd van harte en vaak nog met pijn, maar ik ben mijn krachttraining helemaal aan het oppakken! Waarom? Ik wil beter in mijn vel zitten, zowel fysiek als mentaal. Met krachttraining ga ik daar een heel eind mee komen, mits ik ook mijn voeding in de gaten houd en voldoende eiwitten eet. Dat lijkt aardig te lukken en mijn buikspieren worden nu al meer zichtbaar! Het gevolg van krachttraining is vaak dat je aankomt. Dit komt omdat spieren zwaarder zijn dan vet. Dit is ook bij mij het geval. Nu stond ik niet op het goede moment van de dag op de weegschaal (na het diner), maar er zaten wel degelijk kilo’s bij. De spierpijn is echter ook flink aanwezig, dus eigenlijk zijn die kilo’s erbij niet heel erg. Als er maar spiertjes gekweekt worden, dan gaan die kilo’s er straks vanzelf af. Daarnaast gaat het wandelen steeds wat beter, dus kom ik langzaam aan mijn cardio!

 

Een paar weken geleden maakte ik foto’s van mezelf. Deze wil ik elke maand gaan maken, om de progressie te gaan bekijken. Ik wil geen spierbundel worden, maar alles mag wel wat strakker! Ik zie de achteruitgang vooral in mijn bovenbenen, rug en buik. Werk aan de winkel dus!

 

Progressiefoto's maart 2016

 

Hoe dan nu verder? 
Ik heb zelf een trainingsschema gemaakt. Voorheen wisselde ik keer op keer van oefeningen. Dat werkt niet nu ik aan mijn spieropbouw wil werken. Ik heb met mezelf afgesproken dat ik alleen de oefeningen voor mijn buik mag afwisselen, maar sommige ook niet. Die wil ik onder de knie krijgen door steeds wat meer herhalingen te doen. Mijn sportweek ziet er nu zo uit:

Maandag– Legday + buik
Dinsdag – Bicep, tricep, borst en buik
Woensdag – Wandelen/fietsen of wat cardio in de sportschool als mijn spieren het toelaten.
Donderdag – Core en balans
Vrijdag – Rustdag
Zaterdag – Rug en schouder
Zondag – Een van bovenstaande en anders rust

 

Mijn trainingsschema ziet er zo uit, ik zie nu dat het niet zo duidelijk is, maar hopelijk heb je zo een beetje een idee wat ik allemaal uitvoer in de gym:

Trainingsschema maart

 

Op naar een strakker lijf!

 

Liefs, Manon 

 

 

Continue Reading

Kinder tv nu vs kinder tv vroeger

Als ik nu zap langs de zenders waar ik vroeger naar keek (Disney XD, Nickelodeon) dan schrik ik een beetje. Ik zie voornamelijk geweld, grof taalgebruik en slechte na-synchronisatie (oke, misschien was dat vroeger ook, maar valt het nu veel meer op). Ook is er nu ZOVEEL keus. Niet alleen tv, maar ook via het tweede/derde/vierde scherm wat kinderen op steeds jongere leeftijd hebben. Daarnaast is de tv veel sneller geworden en mis ik de echte tv-shows als Telekids waar je voor thuis bleef op zaterdagochtend! Nu is de enige TV show die me daar een beetje aan doet denken: de BZT show, maar echt spectaculair vind ik dat niet.

Vroeger had ik net als nu niet veel vriendjes en keek ik uren tv, naast dat ik uren achter elkaar in een boek verscholen zat. Van mij mogen AL die programma’s terugkomen. De programma’s die gingen over het dagelijks leven van al die typetjes, maar vooral al die leuke tv-tunes. De meeste kan ik nog meezingen en eigenlijk heb ik niet echt een favoriet. Daarom probeer ik overzicht te schetsen van mijn favoriete tv-programma’s  van vroeger. De wikipedia lijst heb ik helemaal doorgespit en dat was zooo leuk! Al die oude tunes, heerlijk! Als dit weer op Netflix zou komen zou ik er dagen zoet mee zijn.

 

tv programma's vroeger

 

Op een rijtje: Zig Zag – Willem Wever – All stars – Bassie en Adriaan – De Droomshow – Saved by the bell – TELEKIDS! – Gemma Glitter – Tweenies – ZOOP – Ome Willem – Ernst Bobbie en de rest – Oppassen – Museumbende

Bij tv horen natuurlijk, tv tunes. Degene die ik letterlijk kan meezingen:

Telekids –  (de intro vond ik niet echt leuk), maar dit liedje wel!! 

Zoop 

Ernst Bobbie en de rest 
https://www.youtube.com/watch?v=P87lHinFYjs

De Droomshow (ook weer geen intro, maar dit was het leukste van de hele show!)

En dan nu alle Tekenfilms en dat waren er behoorlijk wat!

tv programma's vroeger cartoons

 

As told by ginger – BEUGELBEKKIE – Fairly odd parents – The kids from room 402 – Phineas and Ferb – De bende van vijf – De drieling – Hey Arnold! – Shin Chan – Totally Spies – Rocket Power – De Smurfen – The wild Tornberry’s. Geloof me, ik kon bijna de hele lijst wel in de collage plakken, maar dat ging me net te ver. Ook van deze cartoons weer wat intro’s

 

Beugelbekkie
https://www.youtube.com/watch?v=tj_vwhoXIFI

De drieling 

 

Goed, er staat zoals je begrijpt een grote glimlach op mijn gezicht. Ik kijk hier natuurlijk niet dagelijks naar, maar vandaag heb ik mijn middag gespendeerd met het zoeken naar al deze programma’s!

De volgende zoektocht gaat naar wat de kinderen van tegenwoordig nu kijken.. Al snel zag ik een verschil ik plaatjes die ik op Google zag. Veel meer heldere kleuren en effecten.

tv programma's kinderen nu

 

Konden we maar weer terug naar vroeger, toen was de TV veel beter

Liefs, Manon 

 

Continue Reading

Weekly diary 7 – 13 maart 2016

Na twee weken ziek en een week vakantie was dit de week om alles weer op te gaan oppakken. De drie weken rust kwamen achteraf goed uit, want ik had het heel hard nodig. Ik was op en zat in een grote winterdip. Na een bloedtest werd een ernstig vitamine D tekort geconstateerd. Dat was niet heel schokkend, maar wel een signaal van mijn lichaam om aan mezelf te werken. De cijfertjes vallen nog steeds mee, maar aan mijn lichaam zag ik dat ik niet lekker in mijn vel zat. Hoe is het deze week gegaan?

Continue Reading