Goede herinneringen aan mijn basisschooltijd

Als je mij naar mijn basisschooltijd vraagt zul je niet hele fijne verhalen horen. Er zijn daar vervelende dingen gebeurd die ik me tot op de dag van vandaag nog herinner. Omdat mijn positieve instelling me nu heel ver brengt wil ik het hebben over de leuke dingen die er in 8 jaar tijd gebeurd zijn. Want die zijn er ook wel. De laatste tijd herinner ik me steeds meer van die momenten. Ik heb mijn fotojaarboek er maar eens bij gepakt, die van ellende uit elkaar valt. Het is immers alweer bijna 13 jaar (jeetje ik word oud) geleden dat ik dit boekje in handen kreeg.

Laten we bij het begin beginnen:

Groep 1 & 2 
Van mijn eigen kleutertijd kan ik me weinig herinneren. Het gebouw waar ik zat was een bijgebouw op zo’n 200 meter van het grote schoolgebouw. Inmiddels is er een mooie nieuwbouw voor in de plaats gekomen. Ik herinner me dat de grote buis heerlijk was om in te kruipen net als de kleine loopbrug die op het plein stond. Ergens in mijn kleuterperiode ben ik naar het grote gebouw gegaan. Het enige wat ik me daarvan herinner was een val van het kleinste klimrekje. Arm gebroken. Gevolg dat ik nog steeds geen held ben in gym etc.

Groep 3 & 4 
De ‘juffen’ van groep 3 en 4 spreek ik zo nu en dan nog wel eens. Eind groep 2 kon ik al heel goed lezen (volgens mij zat ik al halverwege alle AVI niveau’s. Ik verslond boeken. Rekenen daarentegen was en is een ander verhaal. Ik zie mezelf nog op mijn vingers tellen.  Toch had ik in groep 3 en 4 een vrij onbezorgde tijd. De leerkracht die ik toen had noemde mij al een doorzetter Leuk om dat terug te lezen. We zaten in het oude schoolgebouw boven. Een hele onderneming om boven te komen, want dat was volgens mij alles behalve echt veilig.

 

 
Groep 5 & 6 
In groep 5 werden er een aantal klassen bij elkaar gezet. Met deze groep zou ik mijn basisschoolperiode afsluiten. We waren geen makkelijke klas. Behoorlijk energiek. Leuke herinneringen in groep 5: Leuke juffen, een leuke surprise, het kind van de dag mocht de deur open doen (in deze tijd zal je dat echt niet meer zien!). In groep 5 gingen er om verschillende redenen 6 kinderen weg.. Al die afscheidsboekjes… Leuke herinneringen in groep 6: we waren getuige van een overval op de Texaco (echt leuk natuurlijk niet, maar ik herinner het me heel goed!), voor topografie konden we een 10+ krijgen. Die heb ik heel vaak gekregen, want ondanks dat alles me niet gemakkelijk af ging lukte stampwerk mij wel.

 

Groep 7
Van groep 7 en 8 herinner ik me het meest. In groep 7 had ik mijn favoriete juf. Aan haar heb ik heel veel gehad. Het jaar ervoor had ik door pesterijen een surprise die ik helemaal niet wilde en dus was ik in groep 7 echt bang om weer zo’n surprise te krijgen (nog steeds haat ik lootjes trekken). Wat ik niet wist was dat de juf mij had getrokken en ik de meest prachtige surprise kreeg: een mega spiegel. Mijn theoretisch verkeersexamen had ik in eerste instantie niet gehaald, maar na een uurtje met de ‘juf’ alleen lukte het me toch. En al die hulp met rekenen, wat moet dat voor haar frustrerend zijn geweest..! Ik herinner me ook de vele liedjes die we op gitaar zongen, waaronder deze:

 

 

En elke dag aan het einde van de dag het onze vader. Opzeggend of als lied. Natuurlijk was het lied het leukste:

 

Groep 8
Een bijzonder jaar… De klas was verdeeld in heel veel kleine groepjes en van een eenheid was echt geen sprake. Het mooiste moment waar alle 28 over mee kunnen praten is een gewone maandagochtend. Een ochtend die natuurlijk volgepland stond met rekenen, taal etc, maar die toch iets anders werd ingevuld. Wat de aanleiding was, geen idee, maar in die ochtend is er veel gepraat, veel gehuild (vooral veel gehuild) en zijn er dingen voor zover dat kon uitgesproken. Een mooie ochtend. Ik herinner me nog dat iemand continu met glaasjes water in de weer was en er daarna echt een andere sfeer in de groep was. Naast dat onzekerheid bij mij een hele grote rol speelde waren er ook ontspannen momenten: de verjaardag van de’juf’, hilarische uitspraken van de ‘juf’ (met een pen in de mond: ‘HUH’ na een vraag) en natuurlijk het kamp en de musical. Ook hadden we in groep 8 een echt ‘hutje’ in de klas. Ik heb er nooit gezeten, maar altijd was er strijd over. Ook 13 jaar waren er beloningssystemen… Volgens mij hadden wij een magnetensysteem. Dat ging niet altijd even goed..

 

 

 

Ondanks dat ik nu niemand meer spreek en niet goed weet wat te zeggen als ik iemand tegenkom ben ik toch benieuwd hoe het met iedereen gaat. Van een aantal weet je dit wel door alle sociale media. Wat wil ik graag vertellen hoe goed het nu met mij gaat en wat ik van een LWOO advies heb gemaakt. En hoe gek het ook klinkt ook van iedereen wat levenslessen heb meegenomen.

 

Voorlopig blijft het bij herinneringen…

Liefs, Manon 

 

You may also like

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.