Stomme schenen!

Geen vrolijk blogje vandaag… Soms mag dat. Voor 90% gaat het uitstekend met mij. Ik zit lekker in mn vel, leuke job, kan genieten van kleine dingen, thuis gaat het goed. Je zou zeggen niets te klagen? Toch maak ik me zorgen. Zorgen om mijn lijf..

 

Sinds juli 2015 heb ik een scheenbeenblessure. Waar het startte aan de rechterkant heb ik inmiddels last van beide onderbenen. Zowel kuiten en schenen doen 24 uur per dag pijn. Zitten, lopen, staan, liggen, dat maakt niet uit. Na een osteopaat, speciale fysio genaamd shin splint stop, dry needling bij fysio 1, shockwave bij fysio 2 en massage bij fysio 3 is er geen enkele vooruitgang geboekt en daar ben ik helemaal klaar mee.

Waar zit de pijn? Lastig uit te leggen. Soms voelt het alsof mijn onderbenen 3x zo zwaar zijn als de rest van mijn lichaam. Er staat dan zoveel spanning op. Soms zijn het alleen steken in bijvoorbeeld de binnenkant van mijn schenen of juist mijn kuiten. Mijn onderbenen zijn gloeiend heet, maar ook dat kan per dag weer anders zijn.

Een kwartier wandelen is een uitdaging, fietsen naar het werk kan eigenlijk niet en zelfs zitten doet pijn. In de sportschool andere spiergroepen trainen heeft weinig zin omdat ik teveel gefocust ben op de pijn in mijn benen. Daarnaast zie ik weinig resultaat. Fietsen naar mijn werk moet, dus dat doe ik gewoon en ik probeer ook een paar keer per week te wandelen. Na het wandelen word ik echter direct gestraft met stekende pijn.

En dat alles bij elkaar is zo frustrerend. Iedereen om me heen zie ik lekker bewegen, mooie doelen halen en ik kan niets.. Sterker nog ik zie mezelf langzaam terug vallen in oude patronen. Ik probeer heel gezond te eten, maar met de tussendoortjes heb ik net als vroeger veel moeite. Een zak chips en een reep chocola op 1 avond is eerder regel dan uitzondering. De kilo’s komen er langzaam aan en ik zie mijn lijf veranderen.

Mezelf motiveren is heel lastig. Juist omdat ik geen resultaat zie en het lekkere eten met niks kan compenseren. Er zijn weken dat het wel goed gaat, maar het lukt me niet om dit door te zetten.

De grootste zorg is dat ik geen idee heb hoe ik nu verder moet. Naar mijn idee heb ik alle mogelijke opties geprobeerd en blijft een operatie over. Dat wil ik liever niet en moeten ook nog allerlei stappen vooraf worden genomen.

 

Ondanks deze klaagblog (dat mag soms ook wel) mag ik nog steeds trots zijn. Sinds de zomer ben ik maar een klein beetje aan het jojo’en wat gewicht betreft en dat is best knap als je bedenkt dat ik niet kan bewegen. Ik probeer mijn dagelijkse bezigheden er niet door te laten leiden en te genieten van het geen waar ik blij van wordt. Ook het delen van mijn zorgen heb ik goed onder de knie gekregen.

 

Wie de gouden tip heeft, let me know!

 

Liefs, ManonĀ 

 

You may also like

1 reactie

  1. Probeer eens Fysio People in Utrecht! Zij benaderen klachten vaak net wat anders dan andere fysio’s. Het kan best zijn dat jouw klachten voortkomen uit de rug.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.