Hoe een leuke dag toch zo vervelend kan eindigen…

Vandaag begonnen we de dag met een Tempo dagje. Dit keer betekende dat vroeg uit de veren, want om 8.30 moest de E6 verzamelen voor de wedstrijd tegen KVS E3.
De kans om punten te pakken en met veel positieve coaching van ouders en mijzelf kwamen we net een beetje geluk te kort en werd er verloren met 2-3… ZONDE!

Het zijn wel stuk voor stuk kanjers! Zolang ze fijn hebben gespeeld blijft er een lach op het gezicht.

Daarna door naar Leiden om de wedstrijd van de E3 te bekijken. Het is zo fijn om te merken aan de kids dat ze je komst waarderen. Een glimlach is dan al goed. In je korte mouwen op 4 oktober is ook geen overbodige luxe, dus het was genieten!

 

Maar, zoals wel vaker kan zo’n dag ineens abrupt eindigen met iets waardoor ik me (zacht uitgedrukt) heel vervelend voel. Al een tijdje gaat het niet goed met mijn opa, nou ja met de vrouw van mijn opa. Na het overlijden van mijn oma, is mijn opa hertrouwd. Voor hem is dat natuurlijk heel fijn, maar de vrouw waarmee hij getrouwd is zorgt voor veel onrust binnen de familie. Details zal ik niet noemen, want daar wordt je echt niet vrolijk van. Voor mij is het vervelend dat ik er niks mee kan. Ik hoor de verhalen aan en vervolgens blijf ik er de rest van de avond mee zitten, zonder ook maar iets te kunnen doen. Zo’n goede band heb ik niet met mijn opa, maar ik gun zijn laatste levensjaren niet op deze manier.. Hij leeft nog, maar ik heb al heeel lang niet het gevoel dat het mijn opa is en dat maakt me verdrietig.

 

Ik probeer de fijne momenten van vanmorgen te koesteren, maar deze gebeurtenissen maken het er niet makkelijker op..

You may also like

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.