Klaarstomen voor de Strong Viking met veel obstacels!

Het is een zware periode, een periode waarvan ik dacht dat die zou gaan komen. Ergens moest ik een keer geblesseerd gaan raken. Dat het deze vervelende blessure is had ik niet verwacht, want inmiddels lig ik er toch zo’n 3 maanden uit. Het is moeilijk om gezond te blijven eten, omdat je weet dat er geen gewicht af gaat. Nu valt dat uiteindelijk mee, maar ik merk het wel in centimeters. Je ziet het ook in m’n gezicht. Niemand hoeft dat te ontkennen. Deze week heb ik aardig het ritme opgepakt, maar gister- en vanavond ging het toch weer mis en daar BAAL ik van!

Inmiddels volg ik een speciale behandeling voor mijn shin splints. Hiervoor reis ik elke dinsdag naar Capelle voor een zeer pijnlijke behandeling van 15-20 minuten. Thuis moet ik 4x per dag oefeningen doen. Langzaam merk ik verschil en komt het vertrouwen een klein beetje terug. De eerste kilometers zijn inmiddels weer gemaakt. Met nog 2 behandelingen te gaan moet ik er daarna vanaf zijn..

2015-10-11 12.34.162015-10-15 17.37.08

Tijdens deze rondjes was ik enorm aan het genieten. Zelfs gisteren toen de regen met bakken uit de lucht kwam. Met de snelheid gaat het langzaam weer de goede kant op en ik verwacht niet dat het lang duurt dat ik weer op mijn oude niveau ben met een pace van 6.20-6.15 min/km.

 

 

 

 

 

 

Volgende week zondag staat de Strong Viking op het programma. De dam tot damloop en halve marathon van Amsterdam heb ik al moeten missen, maar daar heb ik me vrij snel overheen kunnen zetten. De Strong Viking kan ik niet loslaten. Dat komt omdat we dat met een grote groep van de sportschool gaan doen waar ik in het voorjaar bootcamp bij volgde. Een hele leuke enthousiaste groep.

Inmiddels heb ik de knoop doorgehad en ga ik gewoon starten. Ben ik fit? NEE, heb ik getraind? NEE! Ik hoop het vooral op basisconditie te redden. Ook ga ik niet de 13 kilometer lopen. Dat lijkt me niet verstandig. Waarschijnlijk moet ik een deel van het groepsproces dan gaan missen, maar ik probeer zoveel mogelijk van het parcours te lopen.

 

Een groot deel van de obstacels zal ik niet kunnen doen, omdat ik hiervoor teveel kracht moet zetten, MAAAR dit is de Brother edition, dus wat mij part tillen ze me met 6 man over een muurtje heen en vangen me ook weer op, ik ga ervoor. We zien wel waar het schip strand. Mijn gevoel zegt dat ik gewoon moet gaan, omdat ik enorm uitkijk naar de modder en voornamelijk het groepsgevoel.

                   

 

Verder moet ik ook weer een ritme vinden in krachttrainingen en vooral het plezier terugvinden. Ik mis het plezier wat ik vorig jaar had. De sportschool wordt nu een ‘moetje’ en ik hang liever op de bank met een serie. Is niets mis mee, maar ik weet dat wanneer ik iets wil bereiken, ik daar hard voor moet werken. Op dit moment werk ik er niet hard genoeg voor. Hier wordt ik enigszins door beperkt, maar toch.

 

Toch gaan we ervoor, want opgeven komt niet in mijn woordenboek voor. Een weekje rustig trainen, wat extra kilometers en dan volgende week zondag knallen!

Liefs, Manon.

 

 

 

 

You may also like

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.