Strong Viking Brothers Edition 2015!

Zo, ik ga er eens even goed voor zitten. Bereid je voor op een lang verslag, want het was een lange dag. Wel een FANTASTISCHE dag. Een dag om niet te vergeten. Van opstaan tot naar bed gaan zal ik jullie meenemen… Veel leesplezier

Zaterdagnacht sliep ik heel onrustig. De hele dag was ik al zenuwachtig, want het was de vraag of ik zou gaan starten. Het verstandige stemmetje heb ik weggelaten en gegaan voor het stemmetje dat mij vertelde dat ik hiervan moest gaan genieten. Eenmaal in bed kon ik niet slapen en heb ik zeker tot 2 uur wakker gelegen. Toen zei ik tegen mezelf dat ik moest ophouden en NU moest gaan slapen. Dat hielp en ik was zo vertrokken.

Om 7.00 ging de wekker en het eerste wat ik deed was op google zoeken hoe laat het was , het zou me niet gebeuren dat er een verkeerde wekker af ging. Gelukkig was het echt 7.00 en na een half uurtje snoozen stapte ik met veel zin mijn bed uit. Tijd voor pannenkoeken! Standaard ritueel en daar hoort ook het smeren van broodjes bij. Banaantje in de tas en de sporttas stond klaar. Er moest ook nog een andere tas ingepakt worden en met een afpeellijst van Spotify was dat zo gebeurd.

Mijn broertje ging om 9.00 de deur uit om de laatste dingen te regelen en ik pakte mijn haakwerk er nog even bij. Even relaxen en de gedachten op ‘nul’. Om 9.20 was het ook voor mij tijd om de deur uit te gaan. Gelukkig was het prachtig weer, dat beloofde veel goed voor de rest van de dag! Eenmaal bij de sportschool waren daar al veel maatjes die net als ik heeeel gespannen waren voor wat komen ging. Tegelijkertijd was er vooral veel zin om met elkaar te gaan knallen.

In de auto waren we lekker aan het kletsen tot de eerste obstakels in zicht kwamen en we toch allemaal wat stiller werden en tegelijk angstig.. Waar zijn we aan begonnen! Op het terrein was het ophalen van het startnummer goed geregeld en was het helemaal niet druk. Omdat we vrij vroeg waren vertrokken moesten we een aardig tijdje wachten. Toch was dat niet heel erg, want we hadden genoeg gespreksstof.

Rond 12.00 brachten we de tassen en was het echte wachten begonnen. Na een leuke verrassing, want we kregen extra support en de groepsfoto konden we echt richting de warming-up. Ik was nog steeds niet gerust op mijn schenen, maar nu konden we natuurlijk niet meer terug.

 

Strong Viking Start warming upStrong Viking start - high fiven

Strong Viking voor de start met groep

 

 

 

 

 

 

De warming-up was iet wat magertjes vond ik, maar genoeg om warm te worden en Oooorah gevoel te krijgen!

 

 

 

 

 

5,4,3,2,1….. START!
Het eerst obstakel was al gelijk een flinke klus. Het muurtje waar we overheen moesten. Mijn broertje gaf me een ‘pootje’ en na nog een zetje was ik er makkelijk overheen. De echte uitdaging was het springen. Ik ben niet heldhaftig aangelegd en ik schrok van de hoogte. Daarbij was ik bang dat mijn schenen  gelijk een enorme klap zouden krijgen. Gelukkig was de landing zacht (zand) waardoor het uiteindelijk meeviel. Daarna ging ik er gelijk vandoor, zodat ik op mijn eigen tempo kon rennen en de groep zo lang mogelijk dichtbij te houden. Ik wilde niet dat mensen voor mij moesten inhouden.

Strong Viking start muurtje

Want ik merk dat ik veel snelheid heb verloren de afgelopen maanden. Dat maakte voor nu niet uit. Ik hield me steeds voor dat het vandaag mijn ‘eigen race’ was, waarin het niet uitmaakte hoe ik over de finish zou komen.

 

Touwklimmen
Het touwklimmen was een onmogelijk opgave, haha! Ik heb een paar pogingen gewaagd, maar ik kwam geen 1 keer omhoog. Werk aan de winkel dus en snel weer verder. Gelukkig liepen we nu onverhard wat heel fijn was voor mijn schenen. Dat scheelt echt de helft.

Carry a viking
Op de rug van iemand en zelf iemand op de rug nemen.. Dit ging eigenlijk best oké, hoewel het natuurlijk wel pittig was. Toch heb ik het hele stuk iemand op de rug kunnen houden.

Raise the sail
Bij het volgende obstakel moesten we een ‘zeil’ omhoog hijsen. Het was niet zomaar een zeil, dit zeil woog behoorlijk wat kilo’s. Nadat ik zelf wat had geploeterd werd ik geholpen en samen kregen we het zeil omhoog! Loodzwaar, maar gaaf om te doen.

Mud tranches
Absoluut het LEUKSTE obstakel. Heuveltje met modder, naar beneden glijden in het water en weer omhoog zien te klimmen. Wat heb ik hier van genoten. Ik voelde me echt even kind in de speeltuin. Van tevoren mijn veters nog even goed strak getrokken, want je schoenen komen echt wel vast te zitten. Na afloop ben ik blij dat ik dat heb gedaan, want je schoenen zogen weg. Bij de eerste keer glijden heb je nog een klein beetje last van ‘moddervrees’, maar daarna is de FUN begonnen.  Deze had van mij nog wel vaker terug mogen komen. Heerlijk om je handen in de modder te zetten en jezelf daarmee omhoog te krijgen om daarna in het water te plonsen. Het muurtje wat daarna kwam sloeg ik over. Dit muurtje stond wat schuin waardoor ik veel kracht op m’n schenen zou moeten zetten. Dat wilde ik ze besparen.

Mud crawl
TIJGEREN, door de modder.. Ook zo heerlijk. Ik geloof dat we bij deze twee obstakels het meest vies zijn geworden. Zwaar was het wel, maar ik genoot ervan.

Klimmen
Daarna volgde een stuk lopen door de modder, want echt rennen kon je daar niet en vervolgens een stuk omhoog klimmen. Het was 1 van de vele heuvels die zouden volgen.

Carry the shield
Heuvel nummero twee! Lopend terwijl je een hamer en schild draagt die best wat wegen. Eenmaal boven een kleine pauze om iets meer grip op het schild te krijgen en daarna door naar beneden. Wat was ik weer blij dat ik het schild en de hamer kon terugleggen.

We mochten weer een stukje rennen. Onder luid applaus van Alex en Ineke vervolgde we onze weg. Het verbaasde me dat de groep nog zo dicht bij me was.

Nu volgde een stuk hardlopen. Dit heb ik lekker op mijn eigen tempo gedaan. Dat was het beste en zo kon ik het aardig volhouden. Ik merkte wel dat ik vrij hoog in mijn adem zat.

Load Carry + Crawl
Een zandzak, jippie! Met een zandzak op de rug moesten we een behoorlijk stuk door de modder lopen om vervolgens een stuk te tijgeren terwijl je de zandzak moest voortbewegen. Na even zoeken had ik een goede techniek gevonden om toch redelijk vlot onder het touw vandaan te komen.

Tussendoor pakten we nog een brug over de weg mee, maar dit stelde eigenlijk niet veel voor. Toch heb ik dit wandelend gedaan om de belasting op mijn schenen zo min mogelijk te houden. Tot nu ging het best fijn en had ik niet erg veel pijn.

Trow the axe (BURPEES)
Dit is echt een Viking obstakel. Gooien met een hamer en dan een bord raken. Raak je het bord niet, dan volgen 10 burpees. Ik kom duidelijk kracht te kort in mijn armen, want mijn hamer kwam niet eens 3 meter ver..  Burpees dus. Ook deze sloeg ik over, teveel kracht op mijn schenen.

Nu volgde weer een lang stuk hardlopen wat niet slecht ging, maar ik heb wel eens beter hardgelopen. Toch kon ik dit elke keer heel makkelijk loslaten. Je wint je eigen game vandaag ging er steeds door mijn hoofd. Je hebt geen haast, als je de finish maar haalt.

Hammer Banger
Ook dit vond ik leuk. Samen moest je een grote houten balk naar voren slaan met een hamer. Om en om allebei een stukje. Met het beetje kippenkracht in mijn armen is het toch gelukt.

Opnieuw een stuk hardlopen nadat we een stukje Snelle Jelle met wat water hadden gekregen. Ook was ik weer bij de groep aangesloten. Tijdens dit stuk hardlopen kwamen we mijn moeder en haar vriend tegen. Toevallig liepen m’n broertje en ik net samen. Ik vond het zo leuk om dit samen met hem te doen. Steeds vroeg hij hoe het ging en of hij bij mij achter moest lopen. Vroeger joegen we elkaar de tent uit (doen we nu nog steeds soms…) , maar dit was best bijzonder. Het eerste wat de vriend van m’n moeder zei was: Wat zie je er uit, gevolgd voor een foto!

Strong Viking met Pim

 

Crawl up
Tijgeren, maar dan omhoog. Ook Alex en Ineke stonden hier weer om foto’s en filmpjes te maken, maar vooral om aan te moedigen. Het tijgeren was zwaar, maar ook heel gaaf. Als je beneden staat geloof je niet dat je dat hele stuk omhoog kan tijgeren, maar voor je het weet ben je weer boven en dat voelt goed. M’n haren bleven een paar keer hangen, net als mijn broek, maar ook deze kon ik afvinken.

Strong Viking Crawl up

Weer een stukje hardlopen..

Viking battle
Ik deed een kleine poging, maar voelde al snel dat ik het springen niet aandurfde. Ik was de hele race toch vrij bang dat er een te grote klap op mijn schenen zou komen. Ik stapte dus af. Geen probleem, we gaan gewoon weer verder.

Storm the castle
Ook deze sloeg ik over, ik wilde heel graag, maar het beklimmen van een halfpipe zouden mijn schenen niet fijn vinden. Alles wat ik ze kon besparen was mooi meegenomen.

Stone wall
Een hele grote muur met alleen maar stenen. Ik heb er behoorlijk oorlogswonden op mijn knie aan overgehouden, maar het was leuk! Steeds weer zoeken naar het goede plekje om je voet op te zetten. Geen haast en als het niet lukt gewoon op je knieën. Die zijn nu knalrood en worden morgen blauw, maar dat maakt niet uit!

Een nieuw stuk hardlopen volgde. Ik kwam hier op het punt waarop ik kon kiezen of voor de 7km te gaan of door te gaan voor de 13km. Ik voelde me nog vrij goed, dus ik ging door voor de 13. YEAH!

Monkey bars
De Monkey bars was iets waar ik tegenop zag. Ik hing er aan, maar besloot het toch niet te doen. Met name omdat het te hoog was, je viel dan wel in het water, maar ik ben een behoorlijke angsthaas. Daarbij had ik het koud en wilde ik vooral rennen. We gingen dus weer door en een stuk hardlopen volgde.

Ook hierbij moesten we weer omhoog door de modder waarbij je soms behoorlijk weggleed. Gelukkig ben ik niet gevallen. Op dit moment begonnen mijn bovenbenen behoorlijk te verzuren.

Snowplanet
Sneeuw? Ja! SNEEUW! Zodra we in Snow planet waren was het KOUD, heel KOUD! De kramp sloeg op mijn tenen waardoor ik het na de snow tunnels snel voor gezien hield. Wat was ik blij dat ik weer kon rennen en met het zonnetje. Het schijnen van de zon heeft heel erg meegespeeld vanndaag. Het was zo fijn.

Fjord Drop
10 meter hoog en daar vanaf glijden.. NO WAY! Heel even heb ik getwijfeld, maar dit ging me net een stapje te ver. Ik ben als enige van de groep niet geweest, maar nog deerde het me niet. Hier ben ik zo trots op. Vroeger zou ik hier van balen, maar ik merk dat ik hier echt makkelijker in ben geworden. Puntje voor mij

 

Strong Viking 1

 

Walls + Crawl
Een paar muurtjes en tijgeren. Hier waren we het toch en beetje zat en we sloegen ze over. Het laatste muurtje had ik op zich nog wel willen proberen, maar ik wilde ook mee met de groep. Ik koos voor het laatste.

Platinum Rig
Ringen, touwen en monkeybars.. HELLUP! Er stond een hele lieve mevrouw naast die mij over het eerste deel hielp. Met name over mijn angst heen hielp. Je moest met je voet in een ring gaan staan en met je hand een touw vastpakken. Vervolgens moest je in een andere ring stappen en jezelf optrekken. Dit was zooo eng, omdat ik bang was te vallen, maar uiteindelijk is het eerste deel toch geluk! Ik was heeel trots!

Stone wall
Stenen muurtjes beklimmen again.. Als je eenmaal weet hoe het moet ben je zo boven, dit keer mochten we ook naar beneden en daarna weer omhoog.

Een heel stuk hardlopen volgde Ik vroeg me soms echt af of het echt wel 13 kilometer was, maar we hebben er uiteindelijk 3 uur over gedaan, dus dat klopt echt wel.

 

Op deze foto ben ik het meest trots! Tnx Alex voor het maken ervan. We liepen net na de Fjord drop en ik liep lekker achter de groep aan. Alex riep: ‘En Manon is er ook nog gewoon bij?!’, waarop ik antwoordde: ‘Uiteraard!’ met een grote lach!

Strong Viking hardlopend

Flying Hangar
Ook deze sloeg ik over. Springen durfde ik niet. Sommige zullen vinden dat ik teveel heb overgeslagen, maar dat voelde voor mij goed en het was MIJN eigen wedstrijd waarin ik mijn eigen grenzen bepaalde. Dat is soms al moeilijk genoeg.

Vervolgens liepen we weer door een deel met veel modder, maar ook dat went. Nadat we de modder hadden gehad kwamen we bij een jongen die vertelde dat we nog maar twee kilometer moesten! Nog steeds voelde ik me vrij goed. Natuurlijk wel moe, maar niet uitgeput.

Viking bridge
Op m’n buik en GO. Ook nog even wat water meegepakt, want door het missen van de Fjord Drop was ik nog steeds zo smerig en kon ik een duik wel gebruiken. Niet dat ik er heel veel schoner van werd, maar alle beetjes hielpen

Brother balance
Balanceren.. LEUK! Dit was niet heel moeilijk, omdat je een ijzeren balk mocht vasthouden. Heel goed te doen dus.

Nog een tunneltje door en over wat balken heen.. Twee heb ik er gedaan en daarna wilde ik me snel weer aansluiten bij Pim, Kevin en Kamla om samen over de finish te gaan, want die was in zicht!

De laatste kilometer was het zwaarst van allemaal, maar ik was zooooo blij dat ik het had gered! Nooit had ik gedacht dat ik het zou halen. Die stomme rot schenen hebben me veel achterstand gegeven en tot de start was ik ervan overtuigd dat het vandaag bij 7km zou blijven. Nog even omhoog klimmen en eenmaal boven voel je echt heel sterk. Wat high fiven. En lachen naar Alex en Ineke die bij de finish stonden om de foto’s te maken. We zijn als laatste gefinisht, maar het voelde alsof we daar als eerste kwamen! Het springen naar beneden was nog wel even een uitdaging, maar op mijn manier kwam ik toch beneden. Een high five aan Alex en al snel zag ik de rest van de groep weer. Toch wilde ik maar 1 ding: DOUCHEN!

 

 

Strong Viking finish 2Dus tassen ophalen en snel naar de douche. Dat is even over de angst heen stappen, maar uiteindelijk wil je zo snel mogelijk een soort van schoon worden. Die schaamte is dan ook snel weg. Heel goed spoelen en echt ALLES was smerig. Ik geloof dat ik 15 minuten heb staan afspoelen. Snel afdrogen en droge kleren aan.

Strong Viking finishfoto

Jogginsbroek, hemdje,  t-shirt met lange mouwen, windjack, vks-vest en uiteindelijk mijn winterjas, maar nog steeds had ik het koud. Van onze groep waren al veel mensen naar huis wat logish is. Na een hele dag ben je er ook wel een soort klaar mee. Ons groepje ging nog wat drinken in Snowplanet en natuurlijk ook om na te praten. Een aantal had ik de hele run niet gezien.

 

 

Uiteindelijk stapten wij ook moe, maar voldaan de auto in na nog een beetje gerekt en gestrekt te hebben. Het was al donker aan het worden en in de auto werden we op een prachtige zonsondergang getrakteerd. Nog een feestje

Om 18.15 stapte ik de fiets weer op en voelde alles behoorlijk stijf, maar er moest nog eten gehaald worden. Het werden lekkere frietjes met een kaassoufle. Die gingen er bij thuiskomst prima in. Broertjelief lag al half te pitten op de bank.

Buiten lagen alle kleren die nog even schoon gespoeld moesten worden. Wat een zooi kwam er vanaf zeg! De tegels zijn er bruin van. Daarna ontfermde mijn mams zich over de was, zodat ik eerst mijn haren kon uitspoelen boven een emmer, ze daarna mocht wassen en uiteindelijk in een heerlijk warm bad kon om vervolgens de dag af te sluiten met het bekijken van alle foto’s/filmpjes + het kijken van heel holland bakt. Een perfecte afsluiter van een heerlijke dag!

Bij deze wil ik iedereen bedanken die ervoor heeft gezorgd dat we een TOP dag hebben beleefd. Niet alleen vandaag, maar ook het trainen met elkaar was fijn. Het maakte niet uit hoe we de finish over zouden komen. Ik gok dat ik hier nog lang van ga nagieten. Alex en Ineke bedankt voor de aanmoedigingen en alle foto’s en filmpjes. Echt heel tof!

Naast alle obstakels die ik heb overwonnen was het belangrijkste en fijnste dat ik me totaal niet druk heb gemaakt over het feit dat ik een obstakel niet durfde te doen en dus oversloeg en dat ik als laatste van onze groep over de finish kwam. Het feit dat ik uit mijn comfort zone ben gestapt was een echte overwinning!

Liefs en OOORAAHHH,
Manon

 

 

 

 

 

 

You may also like

3 reacties

  1. Manon, ben trots op je. Je hebt het super gedaan!!! Ik ben blij dat je nu ook een echte Viking bent! En door deze run, zijn we nu ook Brothers. Deze ervaring neemt niemand ons meer af! Topper!

  2. Manon je mag trots zijn op jezelf 💪💪💪 . Geweldig en super prestatie heb je geleverd. Orahhhh.

  3. Heerlijk verslag om te lezen! Ik wilde dit jaar ook een keer mee doen, maar om financiele redenen niet gedaan… Waarom zijn die kaartjes zo duur? Ik ben wel jaloers nu.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.